Shloka 100
Dasyu-maryādā and Buddhi-guided Rāja-nīti (दस्युमर्यादा तथा बुद्धिप्रधान-राजनीति)
जो राजा धर्मको नहीं जानता, उसके अत्याचारसे प्रजाका नाश हो जाता है। राजा ही धर्म, अर्थ और काम--इन तीनोंका मूल है। अतः उसे पूर्ण सावधान रहकर निरन्तर अपनी प्रजाका पालन करना चाहिये ।। बलिषड्भागमुद्धृत्य बलिं समुपयोजयेत् । न रक्षति प्रजा: सम्यग् यः स पार्थिवतस्कर:,जो प्रजाकी आयका छठा भाग कररूपसे ग्रहण करके उसका उपभोग करता है और प्रजाका भलीभाँति पालन नहीं करता, वह तो राजाओंमें चोर है
Brahmadatta uvāca: yo rājā dharmaṁ na jānāti, tasya atyācāreṇa prajāyā nāśo bhavati. rājā hi dharma-artha-kāmānāṁ trayāṇām api mūlam; ataḥ sa pūrṇa-sāvadhānaḥ san nityaṁ sva-prajāḥ pālayitavyāḥ. bali-ṣaḍ-bhāgam uddhṛtya baliṁ samupayojayet; na rakṣati prajāḥ samyag yaḥ sa pārthiva-taskaraḥ.
ພຣະພຣະຫມະດັດຕະກ່າວວ່າ: ກະສັດຜູ້ບໍ່ຮູ້ທັມມະ ຄວາມກົດຂີ່ຂອງພຣະອົງນຳໃຫ້ປະຊາຊົນພິນາດ. ກະສັດແມ່ນຮາກຖານຂອງເປົ້າໝາຍສາມປະການ—ທັມມະ, ອັດຖະ (ຄວາມຮັ່ງມີ), ແລະ ກາມະ (ຄວາມສຸກ)—ດັ່ງນັ້ນພຣະອົງຕ້ອງຕື່ນຕົວຢ່າງເຕັມທີ່ ແລະປົກປ້ອງອຸປະຖຳປະຊາຊົນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ຖ້າພຣະອົງເກັບພາສີເປັນສ່ວນຫົກຈາກລາຍໄດ້ຂອງປະຊາຊົນ ແລ້ວນຳໄປໃຊ້ເພື່ອຕົນ ແຕ່ບໍ່ປົກປ້ອງປະຊາຊົນໃຫ້ດີ ກະສັດນັ້ນແມ່ນ “ໂຈນໃນຫມູ່ກະສັດ”.
ब्रह्मदत्त उवाच
Educational Q&A
A king’s legitimacy rests on dharma and protection: collecting the traditional one-sixth tax is justified only when the ruler uses it responsibly and safeguards the people. Taxation without protection is equated with theft.
In the Shanti Parva’s instruction on rajadharma, Brahmadatta delivers a warning about misrule: ignorance of dharma leads to tyranny and the ruin of the populace, and a ruler who takes revenue but fails in protection is condemned as a ‘thief among kings’.