Shloka 111
आपद्धर्मनिर्णयः — विश्वामित्र-श्वपचसंवादः
Apaddharma Determination: Dialogue of Viśvāmitra and the Śvapaca
नच वक्चित् कृते कार्य कर्तारें समवेक्षते
na ca vakcit kṛte kārya kartāraṃ samavekṣate
ພີດສະມະກ່າວວ່າ: «ແລະເມື່ອການກະທໍາໄດ້ເຮັດແລ້ວ ຢ່າໄປມອງຫາຜູ້ໃດເພື່ອຈະຖືກຈັດເປັນ “ຜູ້ກະທໍາ” (ເພື່ອຊົມເຊີຍ ຫຼືໂທດ)»। ໃນກອບຈັນຍາຂອງຊານຕິປະຣະວະ ຄວາມໝາຍຄື ຄວນຫ້າມໃຈບໍ່ໃຫ້ຍຶດຕິດຫຼັງເຫດການກັບເລື່ອງ “ຜູ້ກະທໍາ” ໂດຍສະເພາະຄວາມຢາກຈັດສັນຄໍາຊົມ ຫຼືຄໍາຕໍາໜິ ເພື່ອໃຫ້ການຕັດສິນຢູ່ກັບທໍາມະ ບໍ່ແມ່ນອາລົມຕອບໂຕ້.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Do not become obsessed, after an event, with pinpointing a single ‘doer’ to praise or blame; ethical clarity requires restraint from reactive attribution and a steadier view aligned with dharma.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on dharma and right conduct; here he offers a maxim about how one should regard actions and agency, discouraging post‑facto fixation on who should be labeled the agent.