Shloka 25
इदं कायव्यचरितं यो नित्यमनुचिन्तयेत् । नारण्येभ्यो हि भूतेभ्यो भयं प्राप्रोति किंचन,जो प्रतिदिन कायव्यके इस चरित्रका चिन्तन करता है, उसे वनवासी प्राणियोंसे किंचिन्मात्र भी भय नहीं प्राप्त होता
idaṃ kāyavyacaritaṃ yo nityam anucintayet | nāraṇyebhyo hi bhūtebhyo bhayaṃ prāpnoti kiṃcana ||
ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃດທີ່ຄິດຄໍານຶງຢ່າງສະເໝີກ່ຽວກັບເລື່ອງລາວແຫ່ງຄວາມປະພຶດຂອງ ກາຍະວະ (Kāyavya) ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ປະສົບຄວາມຢ້ານກົວແມ່ນແຕ່ນ້ອຍນິດຈາກສັດທີ່ອາໄສໃນປ່າ. ຄໍາສອນຄື: ການລະລຶກຖືກຕ້ອງຢ່າງມັ່ນຄົງຕໍ່ວິໄນແລະຄວາມປະພຶດອັນດີ ທໍາໃຫ້ໃຈໝັ້ນຄົງ ແລະຂັບໄລ່ຄວາມກັງວົນ ແມ່ນແຕ່ຢູ່ທ່າມກາງປ່າແລະອັນຕະລາຍ».
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Regular contemplation on an exemplar of right conduct (Kāyavya’s carita) cultivates inner steadiness, so that external threats—symbolized by wild forest creatures—no longer generate fear.
Bhīṣma is concluding a didactic point: he recommends daily reflection on the story of Kāyavya’s conduct and states its fruit (phala)—freedom from fear even in the wilderness.