Shloka 11
Kāpavya-carita (कापव्यचरित) — Reforming Dasyus through Regulated Rāja-Dharma
बहवो ग्रामवास्तव्या रोषाद् ब्रूयु: परस्परम् । न तेषां वचनाद् राजा सत्कुर्याद् घातयीत वा,यदि बहुत-से ग्रामवासी मनुष्य परस्पर रोषवश राजाके पास आकर एक- दूसरेकी निन्दा-स्तुति करें तो राजा केवल उनके कहनेसे ही किसीको न तो दण्ड दे और न किसीका सत्कार ही करे
bahavo grāmavāstavya roṣād brūyuḥ parasparam | na teṣāṁ vacanād rājā satkuryād ghātayīta vā ||
ພີດສະມະກ່າວວ່າ: «ເມື່ອຊາວບ້ານຫຼາຍຄົນ ຖືກຄວາມໂກດນໍາພາ ເວົ້າກ່າວຫາກັນ—ຍົກຍ້ອງບາງຄົນ ແລະຕໍ່ວ່າບາງຄົນ—ຕໍ່ໜ້າພະຣາຊາ ຜູ້ປົກຄອງບໍ່ຄວນອາໄສແຕ່ຄໍາພວກເຂົາ ແລ້ວລົງໂທດຜູ້ໃດ ຫຼືປະທານກຽດໃຫ້ຜູ້ໃດ. ພະຣາຊາບໍ່ຄວນໃຫ້ການທະເລາະຂອງປະຊາຊົນ ແລະຂ່າວລໍາອຽງເປັນຖານຕັດສິນ; ຄວນກະທໍາຫຼັງຈາກສອບສວນຢ່າງລະອຽດ».
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A ruler must not base punishment or honor solely on angry, partisan reports. Justice requires restraint and verification; public quarrels and mutual accusations are unreliable grounds for royal action.
In the Shanti Parva’s instruction on rāja-dharma, Bhishma advises the king (Yudhiṣṭhira contextually) that when villagers come in anger accusing and praising each other, the king should neither punish nor reward merely on their testimony.