Shloka 14
Adhyāya 118: Saciva-parīkṣā
Testing and Appointment of Ministers/Servants
(तं दृष्टवा शरभं यान्तं सिंह: परभयातुर: । ऋषिं शरणमापेदे वेपमान: कृताञउ्जलि: ।।
taṃ dṛṣṭvā śarabhaṃ yāntaṃ siṃhaḥ parabhayāturaḥ | ṛṣiṃ śaraṇamāpede vepamānaḥ kṛtāñjaliḥ || tato muniḥ śarabhaṃ cakre balotkaṭam arindama | tataḥ sa śarabho vanyo muneḥ śarabham agrataḥ ||
ພີສະມະກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຫັນສະຣະພະກຳລັງເຂົ້າມາ ສິງໂຕ—ຖືກຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ສັດຕູທີ່ແຂງກວ່າຄອບງຳ—ກໍສັ່ນສະທ້ານ ແລະປະນົມມືເຂົ້າໄປຂໍພຶ່ງພາມຸນີ. ຕໍ່ມາ ໂອ ຜູ້ປາບສັດຕູ, ມຸນີໄດ້ໃຊ້ິດອຳນາດຂອງຕົນ ແປງກາຍເປັນສະຣະພະອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ແລ້ວສະຣະພະປ່ານັ້ນ ກໍຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າສະຣະພະຂອງມຸນີ. ເຫດການນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມແຕກຕ່າງທາງທຳ: ເມື່ອພົບພາລະກຳລັງທີ່ເຫນືອກວ່າ ຜູ້ຫຍິ່ງຍະໂສກໍອາດຈະຫາທີ່ພຶ່ງ; ແລະຜູ້ຄຸ້ມຄອງທີ່ຊອບທຳ ບໍ່ຕອບໂຕ້ດ້ວຍຄວາມໂຫດຮ້າຍ ແຕ່ໃຊ້ກຳລັງເທົ່າທີ່ຈຳເປັນເພື່ອຫ້າມອັນຕະລາຍ ແລະທຳນຸບຳລຸງທຳມະ (dharma).
भीष्म उवाच
Educational Q&A
When faced with overwhelming danger, seeking refuge in a righteous protector is appropriate; true strength is shown when power is used to protect and restrain harm in accordance with dharma, not to indulge violence.
A Śarabha advances toward a lion. Terrified, the lion approaches a sage and seeks refuge with folded hands. The sage then assumes a powerful Śarabha form, positioning himself before the wild Śarabha—setting up a confrontation where protective power intervenes.