Shloka 3
शकुनि (हिरण्मय-पक्षी) उपदेशः — Vighasāśin and the Difficulty of Gārhasthya
धर्मोडयमिति मन्वाना: समृद्धा ब्रह्मचारिण: । त्यक्त्वा भ्रातृन् पितृश्चैव तानिन्द्रोडन्वकृपायत,यद्यपि वे सब-के-सब धनी थे, तथापि भाई-बन्धु और माता-पिताको छोड़कर इसीको धर्म मानते हुए वनमें आकर ब्रह्मचर्यका पालन करने लगे। एक दिन इन्द्रदेवने उनपर कृपा की
dharma udayam iti manvānāḥ samṛddhā brahmacāriṇaḥ | tyaktvā bhrātṝn pitṝṃś caiva tān indro ’nvakṛpāyata ||
ເຊື່ອວ່າເສັ້ນທາງນີ້ແມ່ນການຜຸດຂຶ້ນ ແລະແກ່ນສານຂອງທຳ ພວກຊາຍໜຸ່ມຜູ້ມັ່ງຄັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຮັບວິໄນແຫ່ງພຣະຫມະຈັນທະ (brahmacarya). ພວກເຂົາລະທິ້ມພີ່ນ້ອງ ແມ່ນກະທັ້ງພໍ່ແມ່ ແລ້ວເຂົ້າປ່າ ໂດຍຖືວ່ານີ້ແມ່ນຄວາມຊອບທຳ. ມື້ໜຶ່ງ ອິນທຣະໄດ້ເກີດຄວາມເມດຕາຕໍ່ພວກເຂົາ.
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a dharmic ideal: genuine righteousness may require renouncing comfort and even familial attachments to pursue disciplined self-restraint (brahmacarya), and such sincerity can draw divine compassion.
A group of prosperous brahmacārins, convinced that this path is true dharma, leave their family ties and live in the forest practicing celibate discipline; Indra later becomes compassionate toward them.