Shloka 7
Jaitrya-nimitta: Signs of Prospective Victory and the Priority of Conciliation (जयलक्षण-निमित्त तथा सान्त्व-प्रधान नीति)
गोमायवश्चानुकूला बलगृध्रा श्व सर्वश: । अर्हयेयुर्यदा सेनां तदा सिद्धिरनुत्तमा,यदि सेनाकी रणयात्राके समय सैनिकोंके पीछेसे मन्द-मन्द वायु प्रवाहित हो, सामने इन्द्रधनुषका उदय हो, बार-बार बादलोंकी छाया होती रहे और सूर्यकी किरणोंका भी प्रकाश फैलता रहे तथा गीदड़, गीध और कौए भी अनुकूल दिशामें आ जाया तो निश्चय ही उस सेनाको परम उत्तम सिद्धि प्राप्त होती है
gomāyavaścānukūlā balagṛdhrā śva sarvaśaḥ | arhayeyuryadā senāṃ tadā siddhiranuttamā ||
ພີສະມະກ່າວວ່າ: «ເມື່ອກອງທັບອອກເດີນທາງໄປສູ່ສົງຄາມ ຖ້າປາກົດນິມິດມົງຄຸນ—ເຊັ່ນ ລົມອ່ອນໆພັດມາຈາກດ້ານຫຼັງຂອງທະຫານ, ຮຸ້ງກິນນ້ຳປາກົດຢູ່ຂ້າງໜ້າ, ເງົາເມກຜ່ານມາເປັນຄັ້ງໆແຕ່ແສງຕາເວັນຍັງແຜ່ກະຈ່າງ, ແລະສັດເຊັ່ນ ໝາປ່າ, ນົກອິນຊີ/ນົກກິນຊາກ, ແລະນົກກາ ມາຈາກທິດທາງອັນເປັນມົງຄຸນ—ເທົ່ານັ້ນ ກອງທັບນັ້ນຖືກຖອດຖອນວ່າຈະໄດ້ຮັບຄວາມສຳເລັດອັນສູງສຸດ».
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma explains that in statecraft and warfare, one traditionally assesses the likelihood of success through auspicious and inauspicious signs. Such omens are treated as indicators of morale, timing, and perceived divine favor, guiding prudent decision-making.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on rājanīti (royal policy) and practical conduct. Here he lists favorable battlefield-portents—wind direction, atmospheric signs, and the movement of certain animals—by which an army’s expedition is judged likely to succeed.