Shloka 5
Duryodhana-vadha-pratikriyā: Harṣa, Nindā, and Kṛṣṇa’s Nīti-vyākhyā (Śalya-parva 60)
फिर वहाँ राजाओंकी मण्डलीमें अपनी दोनों बाँहें ऊपर उठाकर हलधर बलरामने भयंकर आर्तनाद करते हुए कहा--'भीमसेन! तुम्हें धिक्कार है! धिक्कार है!! ।।
sañjaya uvāca | atha tatra rājamaṇḍalīmadhye bāhū samutkṣipya haladharo balarāmo bhīṣaṇam ārta-nādaṁ kṛtvā uvāca— “bhīmasena! tvāṁ dhig astu! dhig astu!! aho dhig yad adho nābheḥ prahṛtaṁ dharma-vigrahe; naitad dṛṣṭaṁ gadā-yuddhe kṛtavān yad vṛkodaraḥ.”
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ແລ້ວໃນທີ່ນັ້ນ ໃນສະພາຂອງບັນດາກະສັດ ຮະລະທະຣະ ບະລາຣາມ ຍົກແຂນທັງສອງຂຶ້ນສູງ ແລະຮ້ອງຄຳຄວນອັນນ່າຢ້ານ ປະກາດວ່າ: «ພີມະເສນ—ນ່າອາຍແກ່ເຈົ້າ, ນ່າອາຍ! ໂອ້ ນ່າອາຍແທ້: ໃນການດວນທີ່ອ້າງວ່າເປັນຍຸດທະທຳນີ້ ກັບມີການຟັນຕີຕ່ຳກວ່າສະດື. ສິ່ງນີ້ບໍ່ເຄີຍເຫັນໃນການສູ້ດ້ວຍຄອນ—ແຕ່ວຣິໂກດະຣະເປັນຜູ້ເຮັດ!»
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in war, a contest publicly framed as dharma-bound is expected to follow agreed rules; violating them (here, striking below the navel in mace-combat) is treated as a moral breach that stains victory with dishonor.
In the presence of the gathered kings, Balarama—an authority on mace-fighting—reacts with anguish and anger, publicly censuring Bhima for delivering a prohibited blow below the navel during the mace duel.