Shloka 46
Duryodhana-patana-anuśocana
The Fall of Duryodhana and the Contest of Restraint
सृत्या वज्चयतो राजन पुनरेवोत्पतिष्यत: । ऊरुभ्यां प्राहिणोद् राजन् गदां वेगेन पाण्डव:
sṛtyā vañcayato rājan punar evotpatīṣyataḥ | ūrubhyāṁ prāhiṇod rājan gadāṁ vegena pāṇḍavaḥ ||
ພະວາຍຸກ່າວວ່າ: «ໂອ ພະມະຫາກະສັດ, ເມື່ອເຂົາກໍາລັງຫລອກລວງດ້ວຍການຫລອກຫລຽວ ແລະກໍາລັງຈະໂດດຂຶ້ນອີກ, ພານດະວະໄດ້ໂຍນຄອນກະບອງຂອງຕົນດ້ວຍແຮງອັນໃຫຍ່ ໄປຫາຂາອ່ອນຂອງເຂົາ»។ ໃນຈັນຍາບັນອັນເຂັ້ມງວດຂອງການດວນດາບ, ຂະນະນັ້ນແມ່ນຈຸດຫັນສໍາຄັນ: ພີມະອ່ານອອກກົນອຸບາຍຫລີກຫນີຂອງດຸຣະໂຢທະນະ ແລະຕອບໂຕ້ດ້ວຍການຟາດທີ່ຈົງໃຈຈົບສຶກ, ແມ່ນແມ່ນວ່າມັນກໍ່ໃຫ້ເກີດຄໍາຖາມເລື່ອງຄວາມສົມຄວນຂອງການຈົງໃຈຕໍ່າກວ່າແອວກໍຕາມ.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the tension between victory and righteous conduct in war: tactical deception invites a forceful counter, yet the chosen target (the thighs) evokes debate about adherence to the accepted rules of mace-dueling and the moral cost of decisive violence.
During the climactic mace duel, Duryodhana attempts to evade through a feint and prepares to leap again; Bhīma anticipates this and launches a powerful mace-blow aimed at Duryodhana’s thighs, a turning point that effectively decides the contest.