Shloka 26
“यह महान् पुण्यप्रद, कल्याणकारी, देवताओंका प्रिय एवं सर्वगुणसम्पन्न तीर्थ है। अतः यहाँ रणभूमिमें मारे गये सम्पूर्ण नरेश सदा पुण्यमयी अक्षय गति प्राप्त करेंगे' ।।
idaṁ mahān puṇyapradaṁ kalyāṇakārī devatānāṁ priyaṁ ca sarvaguṇasampannaṁ tīrtham | ataḥ iha raṇabhūmau māritāḥ samagrā nṛpāḥ sadā puṇyamayīm akṣayāṁ gatiṁ prāpsyanti iti || ity uvāca svayaṁ śakraḥ saha brahmādibhis tadā | tac cānumoditaṁ sarvaṁ brahma-viṣṇu-maheśvaraiḥ ||
«ນີ້ແມ່ນທີ່ຂ້າມນ້ຳອັນສັກສິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ທີ່ໃຫ້ບຸນ ນຳພາຄວາມສຸກສະຫງົບ ເປັນທີ່ຮັກຂອງເທວະດາ ແລະ ພ້ອມດ້ວຍຄຸນຄ່າທຸກປະການ. ດັ່ງນັ້ນ ກະສັດທັງປວງທີ່ຖືກສັງຫານໃນສະໜາມຮົບນີ້ ຈະໄດ້ຮັບຄະຕິອັນບໍ່ສູນສິ້ນ ເຕັມໄປດ້ວຍບຸນ—ແນ່ນອນ»។ ດັ່ງນີ້ ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ໄດ້ກ່າວເອງໃນເວລານັ້ນ ພ້ອມກັບ ພຣະພຣົມາ ແລະ ເທວະດາອື່ນໆ; ແລະ ຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດ ໄດ້ຮັບການອະນຸໂມທະນາໂດຍ ພຣະພຣົມາ, ວິສນຸ, ແລະ ມະເຫສວະຣະ (ພຣະສິວະ).
राम उवाच
Educational Q&A
The verse asserts that a sanctified tīrtha can confer enduring spiritual benefit even in the context of war: those slain on that consecrated battlefield are said to attain an imperishable, merit-filled destiny, validated by the highest gods.
Indra (Śakra), together with Brahmā and other deities, proclaims the battlefield-site to be a supremely meritorious tīrtha and declares the fate of the fallen kings; Brahmā, Viṣṇu, and Maheśvara then endorse this declaration.