Shloka 19
Kurukṣetra–Samantapañcaka Māhātmya: King Kuru’s Ploughing and Indra’s Boon (प्रजापतेरुत्तरवेदिः समन्तपञ्चकं)
तां दृष्टवा गालवि: प्रीतो दीपयन्तीमिव श्रिया । उवास च क्षपामेकां प्रभाते साब्रवीच्च तम्,उसे अपनी कान्तिसे सब ओर प्रकाश फैलाती देख गालवकुमार बड़े प्रसन्न हुए और उसके साथ एक रात निवास किया। सबेरा होते ही वह मुनिसे बोली--
tāṃ dṛṣṭvā gālavaḥ prīto dīpayantīm iva śriyā | uvāsa ca kṣapām ekāṃ prabhāte sābravīc ca tam ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຫັນນາງ—ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຈະສ່ອງໂລກທັງປວງດ້ວຍສິຣີຂອງນາງເອງ—ກາລະວະກໍເກີດຄວາມປິຕິຍິນດີ. ລາວພັກຢູ່ກັບນາງເພີຍໜຶ່ງຄືນ; ເມື່ອເຊົ້າມາ ນາງໄດ້ກ່າວກັບມຸນີນັ້ນ. ຕອນນີ້ຊີ້ວ່າ ຄວາມງາມພາຍນອກແລະຄວາມເປັນມົງຄຸນອາດປຸກໃຫ້ເກີດຄວາມຜູກພັນແລະຄວາມຍິນດີ ເປັນປູທາງໃຫ້ກັບການເລືອກທາງຈິດທໍາທີ່ຈະຕາມມາໃນເລື່ອງ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how perceived beauty and auspicious radiance naturally generate delight and attachment, which can influence subsequent decisions; it implicitly invites reflection on self-control and discernment (dharma) when confronted with आकर्षण (attraction).
Vaiśampāyana narrates that Gālava, pleased on seeing a woman shining with splendor, spends one night with her; at dawn she begins to speak to him, indicating a transition to the next request or disclosure in the story.