Indratīrtha–Ādityatīrtha: Balarāma’s Ritual Bathing, Dāna, and Sacred-Historical Recollections
अथागमत् त्रिनयन: सुप्रीतो वरदस्तदा । “अरुन्धतीको कठोर नियमका आश्रय लेकर तपस्या करती देख नत्रिनेत्रधारी वरदायक भगवान् शंकर बड़े प्रसन्न हुए
athāgamat trinayanaḥ suprīto varadas tadā | arundhatīko kaṭhora-niyamakā āśrayaṃ kṛtvā tapasyaṃ kurvatīṃ dṛṣṭvā netra-traya-dhārī varadāyakaḥ bhagavān śaṅkaraḥ baḍe prasannaḥ abhavat ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ແລ້ວພຣະອົງຜູ້ມີສາມຕາ—ຜູ້ປະທານພອນ—ກໍໄດ້ເສດັດມາທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິ່ງ. ເມື່ອເຫັນອະຣຸນທະຕີກຳລັງບຳເນັດຕະປະສະຍາອັນເຂັ້ມງວດ ອາໄສວິນັຍວັດທີ່ເຄັ່ງຄັດ ແລະ ການຂົມໃຈຕົນ, ພຣະພະຄະວານ ສັງກະຣະ ຜູ້ມີສາມຕາ ກໍພໍໃຈຢ່າງລຶກຊຶ້ງ. ນີ້ຢືນຢັນວ່າ ຄວາມສຳລວມຢ່າງຈິງໃຈ ແລະ ການປະພຶດປະຕິບັດດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ—ບໍ່ແມ່ນອຳນາດລ້ວນໆ—ເປັນສິ່ງທີ່ດຶງດູດພຣະພອນ.
वैशम्पायन उवाच
Austerity grounded in disciplined vows (niyama) and sincere devotion attracts divine grace; ethical self-restraint is portrayed as spiritually efficacious and worthy of blessing.
The narrator states that Śiva—the three-eyed boon-giver—arrives and becomes pleased upon witnessing Arundhatī performing rigorous penance supported by strict observances.