Shloka 25
कार्त्तिकेयाभिषेकः — Consecration of Kārttikeya and the Enumeration of His Retinue
व्याप्रसिंहर्क्षदना विडालमकरानना: । वृषदंशमुखाश्नान्ये गजोष्ट्रवदनास्तथा,उनमेंसे किन्हींके मुँह बाघ और सिंहके समान थे तो किन्हींके रीछ, बिल्ली और मगरके समान। कितनोंके मुख वनबिलावोंके तुल्य थे। कितने ही हाथी, ऊँट और उल्लूके समान मुखवाले थे। बहुत-से गीधों और गीदड़ोंके समान दिखायी देते थे। किन्हीं-किन्हींके मुख क्रौंच पक्षी, कबूतर और रंकु मृगके समान थे
vyāghra-siṁharkṣa-danā viḍāla-makarānanāḥ | vṛṣa-daṁśa-mukhāś cānye gajōṣṭra-vadanās tathā ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ໃນພວກເຂົາ ບາງຕົວມີແຂ້ວດັ່ງເສືອ ສິງ ແລະຫມີ; ບາງຕົວມີໃບໜ້າຄ້າຍແມວ ແລະຈະລະເຂ້. ອື່ນໆມີປາກຄ້າຍແມວປ່າ; ແລະບາງຕົວກໍມີໃບໜ້າຄ້າຍຊ້າງ ແລະອູດ. ດັ່ງນີ້ ຫມູ່ອັນນ່າຢ້ານນັ້ນປາກົດໃນຮູບສັດດຸຮ້າຍຫຼາຍປະເພດ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how war deforms perception and morality: the battlefield becomes a realm of fearsome, bestial imagery, suggesting the rise of adharma and the psychological terror that accompanies mass violence.
Vaiśampāyana describes a dreadful host (or terrifying apparitions) seen in the war context, portraying them with animal-like teeth and faces—tiger, lion, bear, cat, crocodile, bull, elephant, and camel—intensifying the ominous atmosphere of the Shalya Parva battle scenes.