Shloka 22
Sarasvatī-Śāpavimokṣa, Rākṣasa-Mokṣa, and Aruṇā-Tīrtha
Indra–Namuci Expiation
विश्वामित्रकी बात सुनकर और उनकी पापपूर्ण चेष्टा जानकर वसिष्ठके भूतलपर विख्यात अनुपम प्रभावको जानती हुई उस नदीने उनके पास जाकर बुद्धिमान विश्वामित्रने जो कुछ कहा था, वह सब उनसे कह सुनाया ।। उभयो: शापयोर्भीता वेपमाना पुन: पुन: । चिन्तयित्वा महाशापमृषिवित्रासिता भृूशम्,वह दोनोंके शापसे भयभीत हो बारंबार काँप रही थी। महान् शापका चिन्तन करके विश्वामित्र ऋषिके डरसे बहुत डर गयी थी
ubhayōḥ śāpayor bhītā vepamānā punaḥ punaḥ | cintayitvā mahāśāpam ṛṣi-vitrāsitā bhṛśam ||
ໄວຊຳປາຍະນະກ່າວວ່າ: ເມື່ອນາງໄດ້ຟັງຄຳຂອງວິສະວາມິດຕະ ແລະຮູ້ທັນຄວາມພະຍາຍາມອັນເປັນບາບຂອງລາວ, ພ້ອມທັງຮູ້ອຳນາດອັນໂດ່ງດັງ ຫາຜູ້ເທົ່າບໍ່ໄດ້ຂອງວະສິດຖະໃນແຜ່ນດິນ, ແມ່ນ້ຳນັ້ນຈຶ່ງເຂົ້າໄປຫາລາວ ແລະເລົ່າໃຫ້ວະສິດຖະຟັງທຸກຢ່າງທີ່ວິສະວາມິດຕະຜູ້ມີປັນຍາໄດ້ກ່າວ. ນາງຢ້ານກົວຄຳສາບສອງຝ່າຍ ຈຶ່ງສັ່ນຫວັ່ນຊ້ຳໆ; ເມື່ອຄິດເຖິງຄຳສາບອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ນາງກໍຕົກໃຈຢ່າງຫນັກ ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ິສີວິສະວາມິດຕະ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical weight of ascetic power: curses are not merely supernatural threats but moral forces with consequences. Fear arises when one is entangled in adharma or caught between competing authorities, urging discernment and restraint.
A river, having become involved in the conflict between the sages Viśvāmitra and Vasiṣṭha, is terrified by the prospect of being cursed by either side. She repeatedly trembles, contemplating the severity of the curse and the sage’s anger.