Shloka 25
Saptasārasvata-tīrtha-prasaṅgaḥ | The Saptasārasvata Pilgrimage Account and the Maṅkaṇaka Narrative
ततस्तीर्थ सरस्वत्या: पावन लोकविश्रुतम् । तस्मिंश्व॒ यदुशार्दूलो दत्त्वा तीर्थे पयस्विनी:,वह वृक्ष सरस्वतीका लोकविख्यात पावन तीर्थ है। यदुश्रेष्ठ बलराम उस तीर्थमें दूध देनेवाली गौओंका दान करके ताँबे और लोहेके बर्तन तथा नाना प्रकारके वस्त्र भी ब्राह्मणोंको दिये। ब्राह्मगोंका पूजन करके वे स्वयं भी तपस्वी मुनियोंद्वारा पूजित हुए
tatas tīrthaṃ sarasvatyāḥ pāvanaṃ lokaviśrutam | tasmiṃś ca yaduśārdūlo dattvā tīrthe payasvinīḥ | tāmra-loha-mayāni pātrāṇi nānā-vidhāni ca vāsāṃsi brāhmaṇebhyo dadau | brāhmaṇān pūjayitvā sa svayam api tapasvibhir munibhiḥ pūjitaḥ ||
ໄວສຳປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ຈາກນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ໄປຮອດທ່ານ້ຳສັກສິດ (ຕີຣຖະ) ແຫ່ງແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ ອັນໂດ່ງດັງໄປທົ່ວໂລກວ່າມີອຳນາດຊຳລະມົນທິນ. ທີ່ນັ້ນ ບາລະຣາມະ—ຜູ້ປານເສືອໃນວົງຍະດຸ—ໄດ້ກະທຳທານໃນຕີຣຖະນັ້ນ ໂດຍຖວາຍງົວໃຫ້ນ້ຳນົມ ແລະຍັງມອບພາຊະນະທອງແດງ ແລະເຫຼັກ ພ້ອມຜ້ານຸ່ງຫົ່ມຫຼາຍຊະນິດ ແກ່ພຣາຫມະນ. ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ນົບນ້ອມບູຊາພຣາຫມະນແລ້ວ ພຣະອົງເອງກໍໄດ້ຮັບການບູຊາຈາກມຸນີຜູ້ມີຕະປະສູງ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma through dāna and reverence: giving valuable gifts (cows, utensils, clothing) to brāhmaṇas at a tīrtha and honoring them is presented as a purifying, socially sustaining act; the giver also becomes worthy of honor, showing that ethical generosity and respect for spiritual learning elevate both community and individual.
Narratively, Balarāma arrives at a famous purifying tīrtha on the Sarasvatī during his travels, performs charitable donations to brāhmaṇas, and after honoring them, he is himself honored by ascetic sages—marking a moment of pilgrimage, ritual generosity, and mutual recognition.