Shloka 73
त॑ हद प्राविशच्चापि विष्टभ्याप: स्वमायया । वह हाथमें गदा लेकर तीव्र वेगसे भागा और अपनी मायासे जलको स्तम्भित करके उस सरोवरके भीतर जा घुसा
taṁ hradaṁ prāviśac cāpi viṣṭabhyāpaḥ svamāyayā | sa hastamāṁ gadāṁ gṛhītvā tīvra-vegena jagāma, svamāyayā ca jalāni stambhayitvā tasmin sarasi praviśya nyaviśat ||
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ແລ້ວເຂົາກໍພຸ່ງໄປຂ້າງໜ້າດ້ວຍຄວາມໄວອັນແຮງ ຖືຄທາ (ຄ້ອນຫນັກ) ໄວ້ໃນມື ແລະໃຊ້ອຳນາດຂອງຕົນເອງຢຸດນ້ຳໃຫ້ນິ່ງ; ດັ່ງນັ້ນເຂົາຈຶ່ງເຂົ້າໄປຫຼົບຊ່ອນຢູ່ໃນທະເລສາບນັ້ນ. ການກະທຳນີ້ບໍ່ແມ່ນການຖອນຕົວຢ່າງຖືກທຳ ແຕ່ເປັນການຫຼົບຊ່ອນທາງຍຸດທະສາດ ເພື່ອຫຼີກລ້ຽງການປະຈັນໜ້າທັນທີ ໂດຍບິດເບືອນທຳມະຊາດດ້ວຍອຳນາດພິເສດ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how extraordinary power (māyā) can be used for evasion and concealment in war; ethically, it invites reflection on whether survival-driven stratagems align with kṣatriya-dharma or represent a lapse into adharma when used to avoid rightful confrontation.
A warrior, carrying a mace, runs swiftly to a lake and—using his own supernatural power—stillens or restrains the waters, then enters the lake to hide or take refuge within it.