Shloka 1263
पुत्रानन्ये पितृनन्ये पुनर्युद्धभरोचयन् । भरतश्रेष्ठ! दूसरे लोग स्वयं पानी पीकर घोड़ोंकी भी थकावट दूर करते। उसके बाद कवच धारण करके लड़नेके लिये जाते थे। अन्य बहुत-से सैनिक अपने घायल बन्धुओं, पुत्रों और पिताओंको आश्वासन दे उन्हें शिविरमें रख आते। उसके बाद युद्धमें मन लगाते थे
putrān anye pitṝn anye punar yuddha-bharocayan | bharataśreṣṭha! dvitīye (anye) lokāḥ svayaṃ pānīyaṃ pītvā aśvānām api thakāvataṃ dūrīkurvanti sma | tataḥ kavacaṃ dhārayitvā yoddhuṃ gacchanti sma | anye bahavaḥ sainikāḥ sva-ghāyita-bandhūn putrān pitṝṃś ca āśvāsya teṣāṃ śibire niveśya, tataḥ yuddhe manaḥ kurvanti sma ||
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງພັນພາຣະຕະ! ບາງຄົນຫັນໃຈກັບໄປຮັບພາລະການຮົບອີກຄັ້ງ—ບາງຄົນຄິດຮອດລູກຊາຍ ບາງຄົນຄິດຮອດພໍ່. ຄົນອື່ນໆ ຫຼັງຈາກດື່ມນ້ຳໃຫ້ຕົນເອງແລ້ວ ກໍຊ່ວຍບັນເທົາຄວາມເມື່ອຍລ້າຂອງມ້າ; ແລ້ວຈຶ່ງສວມເກາະ ແລະອອກໄປສູ້. ທະຫານຈຳນວນຫຼາຍ ໄດ້ປອບໃຈຍາດພີ່ນ້ອງທີ່ບາດເຈັບ—ພີ່ນ້ອງ, ລູກຊາຍ, ແລະພໍ່—ພາໄປຝາກໄວ້ໃນຄ່າຍໃຫ້ປອດໄພ ແລ້ວຈຶ່ງຕັ້ງໃຈກັບການຮົບ.»
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid war, dharma expresses itself through restraint and care: soldiers attend to basic needs (water, rest), show compassion to wounded kin, and only then return to their duty. The passage highlights that ethical conduct and humaneness are not suspended by conflict.
Sanjaya describes the battlefield aftermath and preparation: some warriors, thinking of sons or fathers, reorient themselves to fighting; others drink water and refresh their horses; many console wounded relatives and leave them in the camp, then refocus their minds on returning to combat.