Shloka 47
Śālva’s Elephant Assault and the Counterstroke (शाल्वस्य नागारूढाभ्यवहारः)
निग्रहीतु प्रवृत्ता हि योधांश्षञान्यानवारयन् । महाराज! वे सभी सैनिक कुपित हो पाण्डव महारथी भीमसेनको पकड़नेकी चेट्टामें संलग्न हो गये और दूसरे योद्धाओंको भी आगे बढ़नेसे रोकने लगे ।।
nigrahītuṃ pravṛttā hi yodhāṃś cānyān avārayan | mahārāja! te sarve sainikāḥ kupitāḥ pāṇḍava-mahārathiṃ bhīmasenaṃ grahītuṃ ceṣṭāyāṃ saṃlagnā abhavan, anyān yodhān api cāgre gantuṃ nivārayām āsuḥ || akrudhyata raṇe bhīmas tais tadā paryavasthitaiḥ |
ສັນຊະຍາກ່າວວ່າ: ໂອ ພະມະຫາລາຊາ! ນັກຮົບເຫຼົ່ານັ້ນຜູ້ມຸ່ງຈະກັ້ນຂວາງເຂົາ ໄດ້ເລີ່ມຂັດຂວາງການຮຸກໜ້າຂອງຜູ້ອື່ນດ້ວຍ. ທະຫານທັງປວງໂກດເກີນ ແລະພາກັນພຸ້ນເຂົ້າໄປເພື່ອຈັບກຸມພີມເສນ ມະຫາລົດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງປານດະວະ ພ້ອມທັງກັ້ນບໍ່ໃຫ້ນັກຮົບອື່ນໆ ຮຸກເຂົ້າມາ. ໃນກາງສົງຄາມນັ້ນ ພີມກໍໄດ້ລຸກໄຟແຫ່ງຄວາມໂກດຕໍ່ຜູ້ທີ່ລ້ອມລະດົມຢູ່ຮອບກາຍເຂົາ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger and group hostility intensify violence: when many attempt to restrain or humiliate a single warrior, the situation escalates into fiercer retaliation. Ethically, it illustrates the battlefield tension between restraint (nigraha) and wrath (krodha), and how collective aggression can provoke disproportionate conflict.
Kaurava soldiers and warriors, enraged, try to seize Bhima and simultaneously block other fighters from advancing. Surrounded and confronted, Bhima’s anger rises in the battle, setting the stage for a forceful counteraction.