Śālva’s Elephant Assault and the Counterstroke (शाल्वस्य नागारूढाभ्यवहारः)
इस प्रकार श्रीमह्याभारत शल्यपर्वमें संकुलयुद्धाविषयक अठारहवाँ अध्याय पूरा हुआ
sañjaya uvāca |
adya kṣattur vacaḥ satyaṃ smaratāṃ bruvato hitam |
"ādya te samjānīyur yathā kuntīputro 'rjunaḥ samasta-dhanurdharāṇāṃ śreṣṭhaḥ sāmarthyavān ca" |
adya pāpācārī durbuddhir dhṛtarāṣṭro nindāṃ pūrṇam ātmanaḥ kuryāt, vidureṇa ca ye satya-hita-vacāṃsi uktāni tāni smaret ||
adya-prabhṛti pārthaṃ ca preṣyabhūta ivācaran ||
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: «ມື້ນີ້ ໃຫ້ເຂົາທັງຫຼາຍລະລຶກຄໍາທີ່ສັດຈິງ ແລະເປັນປະໂຫຍດ ທີ່ວິດູຣະ (ມະຫາອໍາມາດ) ເຄີຍກ່າວ. ມື້ນີ້ ໃຫ້ເຂົາເຂົ້າໃຈໃນທີ່ສຸດວ່າ ອາຣຊຸນ ບຸດແຫ່ງກຸນຕີ ແມ່ນຜູ້ເລີດລ້ໍາ ແລະແຂງກ້າທີ່ສຸດໃນບັນດານັກທະນູທັງປວງ. ມື້ນີ້ ໃຫ້ທຣິຕຣາສຕຣະ ຜູ້ກໍ່ບາບ ແລະຫຼົງປັນຍາ ຕໍານິຕົນເອງໃຫ້ເຕັມທີ່ ແລະລະລຶກຄໍາຕັກເຕືອນອັນສັດຈິງ ແລະນໍາພາສຸກສະຫວັດ ທີ່ວິດູຣະເຄີຍກ່າວ. ແລະນັບແຕ່ມື້ນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ ໃຫ້ເຂົາປະພຶດຕໍ່ພາຣຖະ (ອາຣຊຸນ) ດັ່ງກັບວ່າເປັນນາຍຂອງເຂົາ»។
संजय उवाच
Truthful counsel given for the welfare of all (satya-hita) should be remembered and heeded; ignoring wise advice leads to regret, and ethical failure in leadership culminates in self-reproach.
Sanjaya, reporting to Dhritarashtra, declares that the day’s events should make everyone recognize Arjuna’s unmatched prowess and should force Dhritarashtra to recall Vidura’s earlier warnings and feel the weight of his own culpability.