Shloka 2736
Adhyāya 14: Śalya’s Missile-Pressure and the Pāṇḍava Convergence (शल्यस्य शरवर्षम्)
मानयित्वा मुहूर्त तु गुरुपुत्रं महाहवे । तदनन्तर उस महासमरमें दो घड़ीतक गुरुपुत्रका आदर करके अर्जुनने बड़े हर्ष और उत्साहके साथ गाण्डीव धनुषको खींचना आरम्भ किया
mānayitvā muhūrtaṃ tu guruputraṃ mahāhave | tadanantaram asmin mahāsamare ’rjunaḥ harṣotsāhasamanvitaḥ gāṇḍīvaṃ dhanuḥ ākarṣitum ārabdhavān |
ສັນຊະຍະໄດ້ກ່າວວ່າ: ໃນສະໜາມຮົບອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ອາຣຈຸນໄດ້ຖວາຍກຽດແກ່ບຸດຂອງອາຈານຂອງຕົນເພີຍຊົ່ວຄາວ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນການປະລະພົບອັນກວ້າງໃຫຍ່ແລະນ່າຫວາດຫວັນນັ້ນ ລາວເລີ່ມດຶງຄັນທະນູ «ການດີວະ» ດ້ວຍຄວາມຍິນດີແລະໃຈຮົບທີ່ຟື້ນຄືນ—ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ແມ່ນແຕ່ໃນສົງຄາມກໍຍັງຮັກສາຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ຄູ່ຕໍ່ສູ້ທີ່ຄວນເຄົາລົບ ແລະກັບຄືນສູ່ໜ້າທີ່ນັກຮົບຢ່າງໝັ້ນຄົງ.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in the heat of battle, dharma includes honoring worthy persons—such as a teacher’s lineage—while still performing one’s rightful duty. Respect and resolve are not opposites; they can coexist as ethical conduct in war.
Sañjaya narrates that Arjuna briefly pays respect to the ‘guruputra’ on the battlefield and then, filled with joy and vigor, begins to draw his bow Gāṇḍīva—preparing to engage decisively in the ongoing great combat.