तथैव गुल्मे सम्प्रेक्ष्य शयानान् मध्यगौल्मिकान् | भ्रान्तान् व्यस्तायुधान् सर्वान् क्षणेनैव व्यपोथयत्,इसी प्रकार खेमेमें मध्य श्रेणीके रक्षक सैनिक भी थककर सो रहे थे। उनके अस्त्र-शस्त्र अस्त-व्यस्त होकर पड़े थे। उन सबको उस अवस्थामें देखकर अभ्र॒त्थामाने क्षणभरमें मार डाला
tathaiva gulme samprekṣya śayānān madhyagaulmikān | bhrāntān vyastāyudhān sarvān kṣaṇenaiva vyapothayat ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ໃນທຳນອງດຽວກັນ ເມື່ອອັສວັດຖາມາເບິ່ງເຫັນພວກຍາມທີ່ປະຈຳຢູ່ແຖວກາງຂອງຄ່າຍ ນອນຫຼັບເນື່ອງຈາກເມື່ອຍລ້າ ແລະອາວຸດກະຈັດກະຈາຍຢ່າງລະສ່ຳລະສາຍ—ເຫັນພວກເຂົາໃນສະພາບອ່ອນແອນນັ້ນ ລາວກໍຟັນລົງພວກເຂົາໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ. ພາບນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນການພັງທະລາຍຂອງທຳມະໃນສົງຄາມຍາມຄ່ຳ: ຊະນະບໍ່ໄດ້ຖືກສະແຫວງຫາດ້ວຍການປະລະຢ່າງຍຸດຕິທຳ ແຕ່ໂດຍການຂ້າຟັນຜູ້ບໍ່ມີທາງປ້ອງກັນ.
संजय उवाच
The verse highlights the ethical degradation that can occur in war: when combat shifts from facing an armed opponent to killing exhausted sleepers, the act moves away from kṣatriya norms of fair battle and becomes a paradigmatic instance of adharma.
During the night attack, Aśvatthāmā surveys the camp’s middle-line guards, finds them asleep and unprepared with weapons in disarray, and swiftly kills them all.