Shloka 109
Sauptika Parva, Adhyaya 8 — Dhṛṣṭadyumna-vadha and the Camp’s Nocturnal Rout
उनके यन्त्र और कवच गिर गये थे। वे बाल खोले, हाथ जोड़े, भयभीत हो थरथर काँपते हुए पृथ्वीपर खड़े थे, किंतु उन दोनोंने उनमेंसे किसीको भी जीवित नहीं छोड़ा। शिविरसे निकला हुआ कोई भी क्षत्रिय उन दोनोंके हाथसे जीवित नहीं छूट सका ।। कृपश्चैव महाराज हार्दिक्यश्चैव दुर्मति: । भूयश्वैव चिकीर्षन्तौ द्रोणपुत्रस्य तौ प्रियम्
kṛpaś caiva mahārāja hārdikyaś caiva durmatiḥ | bhūyaś caiva cikīrṣantau droṇaputrasya tau priyam ||
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ມະຫາຣາຊາ! ກຣິປະ ແລະ ຮາຣດິກຍະ (ກຣິຕະວັນມາ) ຜູ້ໃຈແຂງ ແລະມີເຈດນາບິດເບືອນ ໄດ້ຕັ້ງໃຈອີກຄັ້ງວ່າຈະເຮັດສິ່ງທີ່ຖືກໃຈບຸດຂອງດໂຣນະ (ອັສວັດຖາມາ). ໃນການບຸກຕີຍາມຄ່ຳນັ້ນ ນັກຮົບຜູ້ບໍ່ມີອາວຸດ ບໍ່ມີເກາະ ຜົມກະຈາຍ ປະນົມມືອ້ອນວອນ ແລະຕົວສັ່ນດ້ວຍຄວາມຢ້ານ—ກໍບໍ່ຖືກປ່ອຍໄວ້; ບໍ່ມີກະສັດຕຣິຍະຜູ້ໃດທີ່ອອກຈາກຄ່າຍ ຈະລອດຊີວິດຈາກມືຂອງສອງຄົນນັ້ນໄດ້.
संजय उवाच