Shloka 4
वत्से शोको न ते कार्य: प्राप्येदं व्यसनं महत् । स्त्रीधर्माणामभिज्ञासि शीलाचारवती तथा,“बेटी! इस महान् संकटको पाकर तुम्हें शोक नहीं करना चाहिये। तुम स्त्रीके धर्मोंको जानती हो, शील और सदाचारका पालन करनेवाली हो
vatse śoko na te kāryaḥ prāpya idaṃ vyasanaṃ mahat | strīdharmāṇām abhijñāsi śīlācāravatī tathā ||
“ລູກເອີຍ, ເຖິງແມ່ນໄດ້ພົບພາວະວິບັດອັນໃຫຍ່ນີ້ ເຈົ້າກໍບໍ່ຄວນຈົ່ມຢູ່ໃນຄວາມໂສກ. ເຈົ້າຮູ້ທັນທຳຂອງຍິງ ແລະເປັນຜູ້ຮັກສາສິນທຳ ແລະຄວາມປະພຶດດີ.”
वैशमग्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse counsels restraint in sorrow during crisis, grounding emotional steadiness in dharma: one who knows proper duties and maintains good conduct should not be overwhelmed by misfortune.
Vaiśaṃpāyana addresses a young woman as “daughter,” consoling her after a major calamity and affirming her knowledge of strīdharma and her established good character, urging her not to succumb to grief.