Shloka 34
धृतराष्ट्रपुत्रोंकी स्त्रियाँ ट्रौपदीके द्यूतसभामें जाने और उसके वस्त्र खींचे जाने (एवं वनमें जाने) आदिका सारा वृत्तान्त सुनकर कौरवोंकी अत्यन्त निन््दा करती हुई फूट-फ़ूटकर रोने लगीं और अपने मुखारविन्दको हथेलीपर रखकर बहुत देरतक गहरी चिन्तामें डूबी रहीं ।। राजा च धृतराष्ट्रस्तु पुत्राणामनयं तदा । ध्यायनुद्विग्नहददयो न शान्तिमधिजग्मिवान्,उस समय अपने पुत्रोंके अन्यायका चिन्तन करके राजा धृतराष्ट्रका भी हृदय उद्विग्न हो उठा। उन्हें तनिक भी शान्ति नहीं मिली
vaiśampāyana uvāca | dhṛtarāṣṭraputrāṇāṃ striyaḥ draupadyāḥ dyūtasabhāyāṃ gamanaṃ ca vastrākṛṣṭiṃ ca (vanapravrajyāṃ ca) sarvaṃ vṛttāntaṃ śrutvā kauravān atīva nindantyaḥ phūṭ-phūṭkṛtya ruroduḥ, mukhāravindaṃ karatale nidhāya cirakālaṃ gāḍhacintāyāṃ nimagnā babhūvuḥ || rājā ca dhṛtarāṣṭras tu putrāṇām anayaṃ tadā dhyāyan udvignahṛdayo na śāntim adhijagmivān ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອບັນດາພັນລະຍາຂອງລູກຊາຍທ້າວ ທຣິຕະຣາສຖຣະ ໄດ້ຍິນເລື່ອງທັງຫມົດ—ວ່າ ດຣາວປະດີ ຖືກບັງຄັບໃຫ້ເຂົ້າສູ່ຫ້ອງພະນັນ, ຖືກດຶງເຄື່ອງນຸ່ງ, ແລະ ຖືກສົ່ງໄປປ່າ—ພວກນາງກໍຕຳນິຄອຣະວະຢ່າງຂົມຂື່ນ ແລະ ຮ້ອງໄຫ້ສະອື້ນ. ພວກນາງນັ່ງຢູ່ດົນນານ ໃບໜ້າພັກໃນຝາມື ຈົມຢູ່ໃນຄວາມກັງວົນອັນໜັກ. ແລະ ພະຣາຊາ ທຣິຕະຣາສຖຣະ ເມື່ອຄິດເຖິງຄວາມອະຍຸດຕິທຳຂອງລູກຊາຍຂອງຕົນ ກໍມີໃຈຫວັ່ນໄຫວຢ່າງລຶກ ແລະ ບໍ່ອາດພົບຄວາມສະຫງົບໄດ້ເລີຍ.
वैशम्पायन उवाच