Shloka 25
वैशम्पायन उवाच ततो द्रोण: सोमदत्तो बाह्लीकश्नैव गौतम: । विदुरो द्रोणपुत्रश्न वैश्यापुत्रश्न वीर्यवान्,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! तब द्रोणाचार्य, सोमदत्त, बाह्नीक, कृपाचार्य, विदुर, अश्व॒त्थामा, पराक्रमी युयुत्सु, भूरिश्रवा, पितामह भीष्म तथा महारथी विकर्ण सबने एक स्वरसे इस निर्णयका विरोध करते हुए कहा--'अब जूआ नहीं होना चाहिये, तभी सर्वत्र शान्ति बनी रह सकती है”
vaiśampāyana uvāca | tato droṇaḥ somadattaḥ bāhlīkaś caiva gautamaḥ | viduro droṇaputraś ca vaiśyāputraś ca vīryavān |
ໄວສັມປາຍະນະກ່າວວ່າ: ໃນເວລານັ້ນ ດໂຣນະ, ໂສມະດັດຕະ, ບາຫລີກະ, ແລະ ໂກຕະມະ (ຄຣິປະ) ພ້ອມດ້ວຍ ວິທຸຣະ, ອັສວັດຖາມາ ບຸດຂອງດໂຣນະ, ແລະ ຢຸຍຸດສຸ ບຸດຂອງວັຍສະຍະຜູ້ກ້າຫານ ໄດ້ລຸກຂຶ້ນຄັດຄ້ານການຕັດສິນນັ້ນ ໂດຍກ່າວພ້ອມກັນວ່າ: “ບໍ່ຄວນມີການພະນັນອີກ; ເພາະມີແຕ່ຢ່າງນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ຄວາມສະຫງົບຈຶ່ງຈະດຳລົງຢູ່ໄດ້ທົ່ວທຸກແຫ່ງ.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
That gambling (dyūta) is ethically corrosive and socially destabilizing; responsible elders oppose it because it breeds deceit, loss of self-control, and injustice, threatening peace and dharma.
In the royal assembly, several prominent figures—teachers, elders, and counsellors—collectively object to the decision to proceed with a dice game, warning that avoiding gambling is necessary to preserve general peace.