Shloka 14
दुर्योधनस्य बलिवर्णनम् — Duryodhana’s Description of Tribute at the Rājasūya
एवं प्रलम्भान् विविधानू प्राप्य तत्र विशाम्पते । पाण्डवेयाभ्यनुज्ञातस्ततो दुर्योधनो नृप:,राजन! इस प्रकार बार-बार धोखा खाकर राजा दुर्योधन राजसूय महायज्ञमें पाण्डवोंके पास आयी हुई अद्भुत समृद्धिपर दृष्टि डालकर पाण्डुनन्दन युधिष्ठिर-की आज्ञा ले अप्रसन्न मनसे हस्तिनापुरको चला गया
evaṁ pralambhān vividhān prāpya tatra viśāṁpate | pāṇḍaveyābhyanujñātas tato duryodhano nṛpaḥ ||
ໄວສັມປາຍະນະກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກພົບການອັບອາຍ ແລະການຫຼອກລວງຫຼາຍປະການຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງປະຊາ! ກະສັດດຸຣະໂຍທະນະ—ເມື່ອໄດ້ເບິ່ງຄວາມຮັ່ງມີອັນອັດສະຈັນທີ່ມາສູ່ພວກປານດະວະໃນພິທີຣາຊະສູຍະ—ໄດ້ຂໍລາຈາກຢຸທິສຖິຣະ ແລະເດີນທາງໄປຫາຮັສຕິນາປຸຣະ ດ້ວຍໃຈບໍ່ຊື່ນບານ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how envy and injured ego can eclipse discernment: instead of honoring another’s legitimate prosperity, Duryodhana internalizes resentment, which becomes a moral seed for later conflict.
After repeatedly being embarrassed/deceived in the Pāṇḍavas’ splendid setting during the Rājasūya occasion, Duryodhana asks Yudhiṣṭhira for leave and returns to Hastināpura, upset and brooding.