Shloka 43
Adhyāya 45 — Duryodhana’s Distress, Śakuni’s Counsel, and the Summons for Dyūta
इत्युक्त्वा राजशार्टूलस्तस्थौ गर्जन्ञमर्षण: । ऐसा कहकर क्रोधमें भरा हुआ राजसिंह शिशुपाल दहाड़ता हुआ युद्धके लिये डट गया,स्वराष्ट्राणि गमिष्यामस्तदनुज्ञातुमरहसि । श्रुत्वा तु वचन राज्ञां धर्मराजो युधिछिर: “हम अपने-अपने राष्ट्रको जायँगे, आप हमें आज्ञा दें।।
ity uktvā rājaśārṭūlas tasthau garjan amarṣaṇaḥ | svarāṣṭrāṇi gamiṣyāmas tad-anujñātum arhasi | śrutvā tu vacanaṃ rājñāṃ dharmarājo yudhiṣṭhiraḥ |
ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ “ເສືອໃນບັນດາກະສັດ” ກໍຢືນຢັນຢູ່ ຮ້ອງຄຳຮາມດ້ວຍຄວາມໂກດອັນບໍ່ອາດຂັບກັ້ນ ພ້ອມສຳລັບສົງຄາມ. ແລ້ວບັນດາກະສັດທີ່ຊຸມນຸມກັນກ່າວວ່າ: «ພວກເຮົາຈະກັບໄປອານາຈັກຂອງຕົນ; ພະອົງຄວນອະນຸຍາດ.» ເມື່ອດຣະມະຣາຊາ ຢຸທິສຖິຣະ ໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພວກອົງກະສັດ ກໍຖວາຍການຕ້ອນຮັບອັນຄວນຄ່າແກ່ພະອົງເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະ ກ່າວກັບພີ່ນ້ອງວ່າ: «ກະສັດເຫຼົ່ານີ້ມາຫາເຮົາດ້ວຍນ້ຳໃຈດີ. ບັດນີ້ ບັນດາເຈົ້າຜູ້ກ້າແຂງເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ຂໍອະນຸຍາດຈາກຂ້າ ແລະ ພ້ອມຈະກັບໄປອານາຈັກຂອງຕົນ. ຂໍໃຫ້ພວກເຈົ້າມີສິຣິ—ຈົ່ງສົ່ງເສດຖະກະສັດເຫຼົ່ານີ້ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ໄປຈົນເຖິງແດນຊາຍແດນຂອງອານາຈັກເຮົາ.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even amid provocation and martial tension, dharma in kingship is shown through proper conduct: honoring guests and granting leave respectfully. Yudhiṣṭhira models ethical rulership by maintaining decorum and ensuring dignified escort for visiting kings.
After a furious outburst, Śiśupāla stands roaring, poised for conflict. Meanwhile, the visiting kings request Yudhiṣṭhira’s permission to return home. Yudhiṣṭhira honors them appropriately and instructs his brothers to escort them respectfully to the borders.