Shloka 8
भषन्ते तात संक्रुद्धा: श्वानः सिंहस्य संनिधौ,'क्रोधमें भरे हुए कुत्तोंके समान ये लोग सिंहके निकट तभीतक कोलाहल मचा रहे हैं, जबतक भगवान् श्रीकृष्ण सिंहकी तरह जाग नहीं उठते--इन्हें दण्ड देनेके लिये उद्यत नहीं हो जाते। राजाओंमें श्रेष्ठ चेदिकुलभूषण नृसिंह शिशुपाल भी अपनी विवेकशक्ति खो बैठा है, तभी इन सब नरेशोंको यमलोकमें भेज देनेकी इच्छासे कुत्तेसे सिंह बनानेकी कोशिश कर रहा है
bhaṣante tāta saṅkruddhāḥ śvānaḥ siṁhasya saṁnidhau
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ລູກເອີຍ, ເຫມືອນໝາທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍໂກຣດ ເຫົາຢູ່ຕໍ່ໜ້າສິງ, ຄົນເຫຼົ່ານີ້ກໍສົ່ງສຽງອື້ອອງຢູ່ພຽງແຕ່ຕອນທີ່ ພຣະພະຄະວານ ສຣີກຣິສນະ—ດັ່ງສິງ—ຍັງບໍ່ຕື່ນຂຶ້ນເຕັມທີ່ເພື່ອລົງໂທດພວກເຂົາ. ແມ່ນແຕ່ ສິຊຸປາລະ, ສິງໃນບັນດາກະສັດ ແລະເປັນເຄື່ອງປະດັບແຫ່ງວົງຈະເທີ, ກໍສູນເສຍປັນຍາວິນິດ; ດ້ວຍຄວາມປາດຖະໜາຈະສົ່ງກະສັດເຫຼົ່ານີ້ໄປສູ່ໂລກຂອງຍະມະ, ລາວກໍພະຍາຍາມສິ່ງທີ່ເປັນໄປບໍ່ໄດ້—ຈະເຮັດໃຫ້ໝາກາຍເປັນສິງ»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Arrogant speech and mob-like clamor persist only while true authority remains restrained; when dharmic power awakens to administer daṇḍa (just punishment), empty bravado collapses. The verse also warns that anger and loss of viveka (discernment) can drive even a renowned king into self-destructive provocation.
During the Sabhā Parva episode surrounding the Rājasūya and the honoring of Kṛṣṇa, hostile kings—led by Śiśupāla—raise an uproar. Vaiśampāyana describes them through a metaphor: like dogs barking near a lion, they are loud only until Kṛṣṇa decides to act, foreshadowing Śiśupāla’s impending punishment.