Shloka 38
Sabhā-praveśa, Dāna, and the Courtly Convergence (सभा-प्रवेशः दानं च)
गीतवादित्रकुशला: साम्यतालविशारदा: । प्रमाणे5थ लये स्थाने किन्नरा: कृतनिश्रमा:,गाने-बजानेमें कुशल, साम्य5 और तालकेः विशेषज्ञ तथा प्रमाण, लय और स्थानकी जानकारीके लिये विशेष परिश्रम किये हुए मनस्वी किन्नर तुम्बुरुकी आज्ञासे वहाँ अन्य गन्धर्वोके साथ दिव्य तान छेड़ते हुए यथोचित रीतिसे गाते और पाण्डवों तथा महर्षियोंका मनोरंजन करते हुए धर्मराजकी उपासना करते थे
gītavāditrakuśalāḥ sāmyatālaviśāradāḥ | pramāṇe ’tha laye sthāne kinnarāḥ kṛtaniśramāḥ ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ບັນດາກິນນະຣະ ຜູ້ຊຳນານໃນການຮ້ອງເພງ ແລະ ບັນເລງດົນຕຣີ, ເກັ່ງໃນການຮັກສາຄວາມສະໝ່ຳເສມ ແລະ ຕາລະ (ຈັງຫວະ), ພ້ອມທັງຝຶກຝົນຢ່າງເຂັ້ມງວດໃນ ປຣະມານ (ມາດຕະຖານ/ມາດຕາ), ລະຍະ (ເທັມໂປ), ແລະ ສະຖານ (ຕຳແໜ່ງສຽງ). ພາຍໃຕ້ຄຳສັ່ງຂອງ ທຸມບຸຣຸ, ພວກເຂົາພ້ອມຄັນທະຣະວະອື່ນໆ ໄດ້ປະກອບທຳນອງທິບ ແລະຮ້ອງຢ່າງສົມຄວນ, ເຮັດໃຫ້ປານດະວະ ແລະ ມະຫາຣິສີທັງຫຼາຍເພີດເພີນ, ແລະດ້ວຍນັ້ນຈຶ່ງຖວາຍການຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບແກ່ ທັມມະຣາຊາ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Excellence in art is presented as disciplined practice aligned with propriety, and as a form of respectful service: refined music, performed with correct measure and rhythm, becomes an ethical act of honoring Dharmarāja and bringing harmony to the assembly.
In Dharmarāja Yudhiṣṭhira’s setting, celestial musicians—Kinnaras along with other Gandharvas—under Tumburu’s command, sing and play with divine melodies, entertaining the Pāṇḍavas and sages while attending upon the king.