Shloka 756
Adhyāya 31: Rājasūya-samāgama — The Gathering of Kings and the Ordering of Hospitality
वासांसि च महाहाणि म्णी श्रैव महाधनान् । तथा उन्होंने नाना प्रकारके रत्न, चन्दन, अगुरुके काष्ठ, दिव्य आभूषण, बहुमूल्य वस्त्र और विशेष मूल्यवान् मणि-रत्न भी उसके साथ भिजवाये
vāsāṃsi ca mahārhāṇi maṇīś caiva mahādhanān | tathā nānāprakārāṇi ratnāni candanaṃ aguru-kāṣṭhaṃ divyābharaṇāni bahumūlyāni vastrāṇi viśeṣa-mūlyavān maṇi-ratnāni ca tasya saha bhijavāyām āsuḥ |
ໄວສັມປາຍະນະກ່າວວ່າ: ພວກເຂົາຍັງໄດ້ສົ່ງເສື້ອຜ້າອັນລໍ້າຄ່າ ແລະອັນມະນີລໍ້າຄ່າຢ່າງຍິ່ງໄປກັບລາວດ້ວຍ. ນອກຈາກນັ້ນ ພວກເຂົາຍັງຈັດສົ່ງເພັດນິນຈິນດາຫຼາຍຊະນິດ, ໄມ້ຈັນ, ໄມ້ອະກະຣຸທີ່ຫອມ, ເຄື່ອງປະດັບອັນດຸຈດັ່ງທິບ, ຜ້າທໍລໍ້າຄ່າ, ແລະຂຸມຊັບມະນີ-ຮັດຕະນະອັນພິເສດທີ່ມີຄ່າສູງຍິ່ງໄປກັບລາວ—ເປັນການສະແດງຄວາມຮັ່ງມີແລະກຽດສັກສີຢ່າງເປີດເຜີຍ ອັນສະທ້ອນການເມືອງແຫ່ງສະພາຮາຊະສໍານັກ ທີ່ຂອງຂວັນແລະຄວາມຫລູຫລາຖືກນໍາໃຊ້ເພື່ອຢືນຢັນສະຖານະແລະອິດທິພົນ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how material gifts—garments, gems, fragrances, and ornaments—function as instruments of honor and political messaging in royal society; ethical reflection lies in recognizing that external splendor can be used to bind alliances, display power, or mask deeper intentions.
A party arranges and dispatches an impressive set of luxury items—precious clothes, gems, jewels, sandalwood, agaru-wood, and ornaments—sending them along with someone as part of a formal courtly exchange in the Sabha Parva setting.