(दाक्षिणात्य अधिक पाठका १ श्लोक मिलाकर कुल १३ श्लोक हैं) ऑपनआक्राा बा 5 एकोनविशो< ध्याय: चण्डकौशिक मुनिके द्वारा जरासंधका भविष्यकथन तथा पिताके द्वारा उसका राज्याभिषेक करके वनमें जाना श्रीकृष्ण उवाच कस्यचित् त्वथ कालस्य पुनरेव महातपा: । मगधेषूपचक्राम भगवांश्षण्डकौशिक:,श्रीकृष्ण कहते हैं--राजन्! कुछ कालके पश्चात् महातपस्वी भगवान् चण्डकौशिक मुनि पुनः मगधदेशमें घूमते हुए आये
śrīkṛṣṇa uvāca | kasyacit tv atha kālasya punar eva mahātapāḥ | magadheṣūpacakrāma bhagavāñ chaṇḍakauśikaḥ ||
ພະສີຣີກຣິດສະນາກ່າວວ່າ: “ໂອ ພະຣາຊາ! ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປບາງຄາວ ພະມຸນີຈັນດະເກົາສິກ (Chaṇḍakauśika) ຜູ້ມີຕະປະອັນແກ່ກ້າ ແລະ ຄວນແກ່ການນົບນ້ອມ ໄດ້ມາຮອດແດນມະຄະທະອີກຄັ້ງ ໂດຍເດີນທາງຈາລິກໄປມາໃນປະເທດນັ້ນ.”
श्रीकृष्ण उवाच
The verse foregrounds the moral authority of tapas (austerity) and the role of revered sages in guiding political life: a king’s story is framed through the arrival of a holy ascetic whose movements and words can shape royal decisions and future events.
Kṛṣṇa begins recounting a past episode: after some time, the sage Chaṇḍakauśika returns to the region of Magadha, setting the stage for subsequent narration connected with Magadha’s ruler(s) and future developments.