Shloka 33
ते तदाम्र द्विधा कृत्वा भक्षयामासतु: शुभे । भावित्वादपि चार्थस्य सत्यवाक्यतया मुने:,उन दोनों शुभस्वरूपा रानियोंने उस आमके दो टुकड़े करके एक-एक टुकड़ा खा लिया। होनेवाली बात होकर ही रहती है, इसलिये तथा मुनिकी सत्यवादिताके प्रभावसे वह फल खानेके कारण दोनों रानियोंको गर्भ रह गये। उन्हें गर्भवती हुई देखकर राजाको बड़ी प्रसन्नता हुई
te tad āmraṃ dvidhā kṛtvā bhakṣayāmāsatuḥ śubhe | bhāvitvād api cārthasya satyavākyatayā muneḥ ||
ແລ້ວມະເຫສີທັງສອງຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນໄດ້ຜ່າຫມາກມ່ວງນັ້ນເປັນສອງສ່ວນ ແລ້ວກິນຄົນລະສ່ວນ. ເພາະສິ່ງທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້ຍ່ອມຕ້ອງເກີດຂຶ້ນ—ແລະດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງຄຳສັດຂອງມຸນີ—ການກິນຜົນໄມ້ນັ້ນເຮັດໃຫ້ມະເຫສີທັງສອງຕັ້ງຄັນ. ເມື່ອພະຣາຊາເຫັນພວກນາງມີຄັນ ກໍປິຕິຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ.
श्रीकृष्ण उवाच
Educational Q&A
Two ideas are emphasized: (1) bhāvitva—what is destined tends to unfold, and (2) satyavākya—the efficacy of a sage’s truthful speech, which is portrayed as spiritually potent and capable of bringing about concrete results.
Two queens divide a mango given in a sacred context and eat it. As a consequence—framed as both destiny and the sage’s truth-power—they become pregnant, and the king rejoices upon seeing their conception.