Shloka 16
Chapter 15: Counsel on Initiative vs. Renunciation in the Rajasuya Project (सभापर्व, अध्याय १५)
ऋद्धया मरुत्तस्तान् पञ्च सम्राजस्त्वनुशुश्रुम । साम्राज्यमिच्छतस्ते तु सर्वाकारं युधिष्ठिर
ṛddhayā maruttas tān pañca samrājas tv anuśuśruma | sāmrājyam icchatas te tu sarvākāraṃ yudhiṣṭhira ||
ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງຄວາມຮັ່ງມີ ພະຣາຊາມະຣຸຕຕະ ໄດ້ກາຍເປັນຈັກກະພັດ; ແລະຈົນບັດນີ້ ພວກເຮົາໄດ້ຍິນແຕ່ນາມຂອງຈັກກະພັດໃຫຍ່ທັງຫ້ານັ້ນ. ແຕ່ທ່ານ ຢຸທິສຖິຣະ ເອີຍ ທ່ານປາຖະໜາອຳນາດຈັກກະພັດໃຫ້ຄົບຖ້ວນ. ກະສັດເກົ່າໆ ເຊັ່ນ ມານທາຕາ ໄດ້ຂຶ້ນສູ່ຕຳແໜ່ງນັ້ນດ້ວຍຄຸນຄວາມດີໂດດເດັ່ນພຽງຢ່າງດຽວ; ແຕ່ທ່ານມີຄຸນທັງຫ້າທີ່ເຮັດໃຫ້ໄດ້ອຳນາດ—ຊະນະສັດຕູ, ປົກປ້ອງປະຊາ, ພະລັງຕະປະ, ຄວາມອຸດົມແຫ່ງຊັບສິນ, ແລະນະໂຍບາຍອັນດີ—ຄົບພ້ອມທັງໝົດ.
कृष्ण उवाच
Educational Q&A
True imperial rule is not merely conquest or wealth; it requires a complete set of virtues—defeating threats, protecting subjects, disciplined inner power (tapas), material resources, and sound policy—held together under dharma.
Kṛṣṇa addresses Yudhiṣṭhira, recalling earlier universal monarchs such as Marutta, and argues that while past emperors became great through a single dominant excellence, Yudhiṣṭhira aspires to—and is fit for—full sovereignty because he possesses all the essential royal qualities.