वसुदेव–अर्जुन संवादः
Vasudeva–Arjuna Dialogue in the Aftermath of Dvārakā
धर्मात्मा अर्जुनने सात्यकिके प्रिय पुत्र यौयुधानिको सरस्वतीके तटवर्ती देशका अधिकारी एवं निवासी बना दिया और वृद्धों तथा बालकोंको उसके साथ कर दिया ।। इन्द्रप्रस्थे ददौ राज्यं वज्ञाय परवीरहा । वज्रेणाक्रूरदारास्तु वार्यमाणा: प्रवव्रजु:
dharmātmā arjunena sātyakike priya putra yauyudhāniko sarasvatīke taṭavartī deśakā adhikārī evaṃ nivāsī banā diyā aura vṛddhoṃ tathā bālakoṃ ko usake sātha kara diyā || indraprasthe dadau rājyaṃ vajñāya paravīrahā | vajreṇākrūradārāstu vāryamāṇāḥ pravavrajuḥ ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ອາຣຊຸນ ຜູ້ມີຈິດໃຈຕັ້ງຢູ່ໃນທຳ ໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງ ຢຸຍຸທານິກະ ບຸດທີ່ຮັກຂອງ ສາຕະຍະກີ ໃຫ້ເປັນເຈົ້າເມືອງ ແລະຜູ້ອາໄສຄຸ້ມຄອງແດນດິນຕາມຝັ່ງແມ່ນ້ຳ ສະຣັສວະຕີ ແລະໄດ້ຝາກຜູ້ເຖົ້າແກ່ ແລະເດັກນ້ອຍໃຫ້ຢູ່ໃນການປົກປ້ອງຂອງເຂົາ. ທີ່ ອິນທຣະປຣັສຖະ ຜູ້ປາບວິລະຊົນຂອງສັດຕູ ໄດ້ມອບລາຊະອານາຈັກໃຫ້ ວັຈຣະ; ແຕ່ພັນລະຍາຂອງ ອະກຣູຣະ ແມ່ນຖືກຫ້າມປານໃດກໍຍັງອອກເດີນທາງໄປຢູ່ດີ.
वैशम्पायन उवाच
Even amid collapse and grief, dharma expresses itself through orderly guardianship: appointing responsible leadership, safeguarding elders and children, and ensuring legitimate succession rather than allowing power-vacuums or further violence.
After the upheavals of the Mausala events, Arjuna reorganizes protection and governance: he installs Yuyudhānika over a Sarasvatī-bank region with elders and children under his care, entrusts Indraprastha’s rule to Vajra, and notes that Akrūra’s wives depart despite attempts to restrain them.