Shloka 70
वसुदेव–अर्जुन संवादः
Vasudeva–Arjuna Dialogue in the Aftermath of Dvārakā
ततो वृद्धांश्व बालांश्व॒ स्त्रियश्चञादाय पाण्डव: | वीरैविंहीनान् सर्वास्तान् शक्रप्रस्थे न्यवेशयत्,तत्पश्चात् वीरविहीन समस्त वृद्धों, बालकों तथा अन्य स्त्रियोंको साथ लेकर वे इन्द्रप्रस्थ आये और उन सबको वहाँका निवासी बना दिया
tato vṛddhāṃś ca bālāṃś ca striyaś cādāya pāṇḍavaḥ | vīra-vihīnān sarvāṃs tān śakra-prasthe nyaveśayat ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ປານດະວະໄດ້ນຳເອົາຜູ້ເຖົ້າ, ເດັກນ້ອຍ, ແລະແມ່ຍິງ—ທັງຫມົດຜູ້ບັດນີ້ຂາດວິລະຊົນຂອງຕົນ—ໄປຍັງອິນດຣະປຣັສຖະ ແລ້ວຈັດໃຫ້ພວກເຂົາອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ໃນຍາມຫຼັງຄວາມພິນາດ ລາວຮັບພາລະທາງຈິດທຳໃນການປົກປ້ອງ ແລະຈັດຕັ້ງຖິ່ນຖານໃໝ່ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຜູ້ອ່ອນແອຖືກປະລະໄວ້ໂດຍບໍ່ມີທີ່ພັກພິງ ຫຼືລະບຽບສັງຄົມ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even after catastrophic loss, dharma expresses itself as responsibility: the ruler/leader must protect and provide stability for those most vulnerable—elders, children, and women—by ensuring shelter, security, and orderly resettlement.
Following the destruction of the Yādavas and the ensuing desolation, the Pāṇḍava gathers the survivors who lack their warrior protectors and brings them to Indraprastha (Śakraprastha), establishing them there as residents.