Shloka 22
वसुदेव–अर्जुन संवादः
Vasudeva–Arjuna Dialogue in the Aftermath of Dvārakā
अनुजम्मुश्न त॑ वीरं देव्यस्ता वै स्वलंकृता: । स्त्रीसहस्रै: परिवृता वधूभिश्न सहस्रश:
anujam muṣṇata vīraṃ devyās tā vai suvalaṅkṛtāḥ | strīsahasraiḥ parivṛtā vadhūbhiś ca sahasraśaḥ ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ໃນເວລານັ້ນ ບັນດານາງຜູ້ປະດັບປະດາຢ່າງສະຫງ່າງາມ ໄດ້ພາເອົານ້ອງຊາຍຂອງວີລະບຸລຸດນັ້ນໄປ ໂດຍລ້ອມຮອບດ້ວຍແມ່ຍິງນັບພັນ ແລະເຈົ້າສາວນັບພັນ. ພາບນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນການລົ້ມສະລາຍຂອງຄວາມຢັບຢັ້ງແລະລະບຽບຮຽບຮ້ອຍ ຫຼັງໄພພິບັດຂອງຍາດະວະ ເມື່ອຄວາມໃຄ່ປາຖະໜາ ແລະການຫາປະໂຫຍດ ເຂົ້າມາແທນການຄຸ້ມຄອງຕາມທຳມະຕໍ່ຄົນແລະຍາດພີ່ນ້ອງ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, when protective dharma collapses, society can descend into exploitation: even kin (the ‘younger brother’) become targets, and crowds embolden wrongdoing. It serves as a warning about the ethical vacuum that follows collective ruin.
In the turbulent aftermath described in the Mausala Parva, richly adorned women, in vast numbers, surround and carry off the hero’s younger brother—an image of chaotic abduction and the breakdown of normal safeguards and propriety.