Shloka 3
वज्नेण निहतो वृत्र: संयुगे भूरितेजसा । त्वया तु निहतः कर्णो धनुषा निशितै: शरै:,“वृत्रासुर युद्धमें महातेजस्वी वज्रके द्वारा मारा गया था; परंतु तुमने कर्णको धनुष एवं पैने बाणोंसे ही मार डाला है
vajreṇa nihato vṛtraḥ saṃyuge bhūritejasā | tvayā tu nihataḥ karṇo dhanuṣā niśitaiḥ śaraiḥ ||
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ໃນສົງຄາມ ວຣິຕຣາ ຖືກສັງຫານໂດຍວັດຊະຣະ ຂອງຜູ້ມີຣັດສະມີອັນຫຼາຍ (ພຣະອິນທຣະ). ແຕ່ເຈົ້າ—ໂອ ທະນັນຊະຍະ—ໄດ້ສັງຫານ ກັນນະ ດ້ວຍຄັນທະນູ ແລະ ລູກສອນອັນແຫຼມຄົມ. ຖ້ອຍຄໍານີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມສາມາດທາງຍຸດທະທີ່ຫາຍາກ: ສັດຕູຜູ້ເຄີຍຖືກລົ້ມໄດ້ດ້ວຍອາວຸດເທວະດາເທົ່ານັ້ນ ບັດນີ້ຖືກນໍາມາທຽບກັບການລົ້ມຂອງກັນນະດ້ວຍຝີມືມະນຸດ ແລະ ຄວາມມຸ່ງໝັ້ນອັນແນ່ວແນ່, ເພີ່ມນໍ້າໜັກທາງທໍາ ແລະ ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ອັນໂສກສະເທືອນຂອງສົງຄາມ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the magnitude of Karṇa’s fall by comparing it to the mythic slaying of Vṛtra by Indra’s vajra. Ethically, it frames the event as a moment of grave consequence in the war: human agency and skill can achieve what is otherwise attributed to divine weaponry, thereby intensifying responsibility, fame, and the tragic cost of victory.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra, contrasting two slayings: Vṛtra was killed in battle by Indra’s thunderbolt, whereas Karṇa has been killed by the addressee (contextually Arjuna) using a bow and sharp arrows. The comparison serves to magnify the deed and the stature of the fallen warrior.