Shloka 26
त्वया सारथिना पार्थो यत्नवानहनश्च तम् । न तच्चित्र॑ महाबाहो युष्मदबुद्धिप्रसादजम्,राजेन्द्र! 'अहो भाग्य! अहो भाग्य!' ऐसा कहकर युधिष्ठिर इस प्रकार बोले--“महाबाहु देवकीनन्दन! आपके रहते यह महान् कार्य सम्पन्न होना कोई आश्वर्यकी बात नहीं है। आप- जैसे सारथिके होते ही पार्थने प्रयत्नपूर्वक उसका वध किया है। महाबाहो! आपकी बुद्धिके प्रसादसे ऐसा होना आश्चर्य नहीं है”
tvayā sārathinā pārtho yatnavān ahanaś ca tam | na tac citraṁ mahābāho yuṣmad-buddhi-prasāda-jam, rājendra |
ຢຸທິສຖິຣະ ຮ້ອງວ່າ “ໂອ ຊະຕາ! ໂອ ຊະຕາ!” ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າ, ພຣະກຣິສນະ ບຸດແຫ່ງເທວະກີ! ມີພຣະອົງເປັນສາຣະຖີ ປາຣຖະ ໄດ້ພາກພຽນ ແລະ ສັງຫານເຂົາໄດ້. ໂອ ຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າ! ຜົນນີ້ບໍ່ແມ່ນເລື່ອງນ່າປະຫລາດ ເພາະເກີດຈາກຄວາມແຈ້ງຊັດ ແລະ ພຣະກະລຸນາແຫ່ງຄໍາຊີ້ນໍາຂອງພຣະອົງ.”
संयज उवाच
Educational Q&A
Success in righteous action is not merely personal prowess; it also depends on wise guidance, clear judgment, and humility that credits the right causes—here, Yudhiṣṭhira attributes victory to Kṛṣṇa’s discerning counsel rather than to pride.
After an enemy is slain by Arjuna, Yudhiṣṭhira rejoices and addresses Kṛṣṇa, saying it is unsurprising that Arjuna could accomplish the feat because Kṛṣṇa served as his charioteer and strategist, whose intellect enabled the outcome.