Shloka 43
वह शत्रुके मर्मस्थलको छेदनेमें समर्थ
jagrāha pārthaḥ sa śaraṃ prahṛṣṭo yo devasaṅghair api durnivāryaḥ | sampūjito yaḥ satataṃ mahātmā devāsurān yo vijayen maheṣuḥ ||
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ປາຣຖະ (ອາຣຊຸນ) ໄດ້ຮັບເອົາລູກສອນນັ້ນໄວ້ໃນມື—ເປັນອາວຸດຍິງທີ່ຕ້ານທານບໍ່ໄດ້ ເຊິ່ງແມ່ນແຕ່ຝູງເທວະດາກໍຍາກຈະຂັດຂວາງເສັ້ນທາງຂອງມັນ. ອາຣຊຸນ ຜູ້ມີໃຈໃຫຍ່ ໄດ້ຮັບການນັບຖືຈາກທຸກຄົນເສມອ ແລະເປັນຜູ້ແຂງກ້າໃນສົງຄາມ ສາມາດຊະນະໄດ້ແມ່ນແຕ່ເທວະດາ ແລະ ອະສຸຣະ; ດັ່ງນັ້ນລາວຈຶ່ງຮັບອາວຸດນັ້ນ ທີ່ສັນຍາວ່າຈະເປັນພະລັງຕັດສິນ ໃນຈັນຍາບັນອັນເຂັ້ມງວດຂອງສົງຄາມ ທີ່ສະແຫວງຫາໄຊຊະນະໂດຍບໍ່ລະທິ້ງວິໄນແຫ່ງໜ້າທີ່.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined martial readiness: a righteous warrior accepts a powerful means when duty demands decisive action, yet the emphasis remains on controlled purpose (restraint, honor, and responsibility) rather than mere violence.
Sañjaya describes Arjuna joyfully taking up a formidable arrow—so potent that even the gods could hardly obstruct it—underscoring Arjuna’s stature as a revered, great-souled, and supremely capable archer in the climactic battles of the Karṇa Parva.