Shloka 1
इस प्रकार श्रीमह्याभारत कर्णपर्वमें कर्णके रथके पह्ियेका पृथ्वीमें फैसना--इस विषयसे सम्बन्ध रखनेवाला नब्बेवाँ अध्याय पूरा हुआ ॥/ ९० ॥। (दाक्षिणात्य अधिक पाठके २ श्लोक मिलाकर कुल ११८ श्लोक हैं।) वश ःःस बछ। अप ऋाल>ज | ः ! कर्णद्वारा पृथ्वीमें एकनवतितमो<ध्याय: भगवान् श्रीकृष्णका कर्णको चेतावनी देना और कर्णका वध संजय उवाच तमब्रवीद् वासुदेवो रथस्थो राधेय दिष्ट्या स्मरसीह धर्मम् प्रायेण नीचा व्यसनेषु मग्ना निन्दन्ति दैवं कुकृतं न तु स््वम्
sañjaya uvāca | tam abravīd vāsudevo rathastho rādhēya diṣṭyā smarasīha dharmam | prāyeṇa nīcā vyasaneṣu magnā nindanti daivaṃ kukṛtaṃ na tu svam ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ໃນຂະນະນັ້ນ ວາສຸເທວະ (ພຣະກຣິດ/ກຣິຊນະ) ຜູ້ນັ່ງຢູ່ເທິງລົດສົງຄາມ ໄດ້ກ່າວກັບຣາເທຍ (ກັນນະ) ວ່າ: «ເປັນສິ່ງດີທີ່ໃນບັດນີ້ ໃນທີ່ນີ້ ເຈົ້າຍັງລຶກເຖິງທໍາ (ທັມມະ). ເພາະໂດຍທົ່ວໄປ ຄົນຕໍ່າຊ້າ ເມື່ອຈົມຢູ່ໃນຄວາມພິບັດ ມັກຈະຕໍານິແຕ່ຊະຕາກໍາ ແຕ່ບໍ່ເຄີຍຕໍານິການກະທໍາຊົ່ວຂອງຕົນ.»
संजय उवाच
Educational Q&A
Krishna underscores moral accountability: in adversity, one should not blame fate alone but recognize one’s own actions (kukṛta) and responsibility within dharma.
On the battlefield, Krishna—on the chariot—addresses Karna at a critical moment, remarking pointedly that Karna’s sudden appeal to dharma in crisis contrasts with the common tendency to blame destiny rather than one’s own wrongdoing.