निर्भिद्य ते भीमवेगा हापतन् पृथिवीतले । कम्पितात्मा तत: कर्ण: शक्त्या चेष्टामदर्शयत्,वे भयानक वेगशाली बाण कर्णको घायल करके पृथ्वीपर गिर पड़े। इससे कर्ण काँप उठा। फिर भी यथाशक्ति युद्धकी चेष्टा दिखाता रहा इति श्रीमहाभारते कर्णपर्वणि कर्णरथचक्रग्रसने नवतितमो5ध्याय:
nirbhidya te bhīmavegāḥ āpatan pṛthivītale | kampitātmā tataḥ karṇaḥ śaktyā ceṣṭām adarśayat |
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ຖືກຈອກທະລຸແລ້ວ ລູກສອນເຫຼົ່ານັ້ນ—ຖືກຂັບດັນດ້ວຍພະລັງອັນມະຫາສານດັ່ງຂອງພີມ—ກໍຕົກລົງສູ່ຜິວແຜ່ນດິນ. ໃຈຂອງກັນນະສັ່ນສະເທືອນເມື່ອເຫັນ; ແຕ່ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ລາວຍັງສະແດງຄວາມພະຍາຍາມໃນການຮົບຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ບໍ່ຍອມລະທິ້ງການຕໍ່ສູ້ ແມ້ຈະມີຄວາມຢ້ານແລະບາດເຈັບ.
संजय उवाच
Even when shaken by fear or injury, a warrior is portrayed as striving to uphold his chosen duty through continued effort; the verse highlights resolve under pressure and the ethical ideal of not abandoning one’s role mid-crisis.
After being pierced, the forceful arrows fall to the ground; Karṇa becomes inwardly shaken, but he still tries to continue fighting with whatever strength remains.