Shloka 111
विशिष्टतरमेव त्वं कर्तुमहसि पाण्डव । “कुन्तीनन्दन! जिस मार्गपर कायर चला करते हैं, उसीपर तुम भी न चलो; क्योंकि तुम युद्धकर्ममें विशिष्ट वीरके रूपमें विख्यात हो। पाण्डुनन्दन! तुम्हें तो अपने-आपको और भी विशिष्ट ही सिद्ध करना चाहिये || ११० है || प्रकीर्णकेशे विमुखे ब्राह्म॒णेडथ कृताञज्जलौ
viśiṣṭataram eva tvaṁ kartum arhasi pāṇḍava | prākīrṇakeśe vimukhe brāhmaṇe ’tha kṛtāñjalau ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: «ໂອ ປານດະວະ, ເຈົ້າຄວນກະທຳໃຫ້ຍິ່ງກວ່ານີ້ອີກ. ຢ່າເດີນຕາມເສັ້ນທາງຂອງຄົນຂີ້ຂະຍາດ, ເພາະເຈົ້າໂດງດັງໃນວຽກສົງຄາມວ່າເປັນວີລະຊົນຜູ້ກ້າຫານພິເສດ. ໂອ ບຸດແຫ່ງປານດຸ, ເຈົ້າຄວນພິສູດຕົນໃຫ້ຍິ່ງດີກວ່າເກົ່າ».
संजय उवाच
Educational Q&A
A warrior famed for valor should not adopt the conduct of the timid; dharma in battle demands steadfast courage and striving for higher excellence, especially when one’s reputation and duty as a kṣatriya are at stake.
Sañjaya narrates an exhortation addressed to a Pāṇḍava to act with exceptional bravery rather than retreat like a coward; immediately afterward, attention shifts to a distressed brāhmaṇa with disheveled hair and folded hands, signaling an impending plea that intersects with the ongoing war context.