Shloka 29
अध्याय ९ — कर्णस्य प्रहारः, योधयुग्मनियोजनम्, शैनेय-कैकेययोर्युद्धविन्यासः
यथा हि शकुनिं गृह छित्त्वा पक्षी च संजय,तथाहमपि सम्प्राप्तो लूनपक्ष इव द्विज: । सूत! जैसे खेलते हुए बालक किसी पक्षीको पकड़कर उसकी दोनों पाँखें काट लेते और प्रसन्नतापूर्वक उसे छोड़ देते हैं। फिर पंख कट जानेके कारण उसका उड़कर कहीं जाना सम्भव नहीं हो पाता। उसी कटे हुए पंखवाले पक्षीके समान मैं भी भारी दुर्दशामें पड़ गया हूँ
yathā hi śakuniṁ gṛhe chittvā pakṣī ca sañjaya, tathāham api samprāpto lūna-pakṣa iva dvijaḥ |
ທ້າວທຣິຕຣາສະຕຣະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ສັນຊະຍະ, ເຫມືອນນົກຕົວໜຶ່ງຖືກຈັບໃນເຮືອນ ແລ້ວຖືກຕັດປີກ, ຂ້າພະເຈົ້າກໍຕົກມາຮອດສະພາບນີ້ເຊັ່ນກັນ—ເຫມືອນນົກດວິຊະທີ່ປີກຖືກຕັດ. ເມື່ອປີກຖືກຕັດ ມັນບໍ່ອາດບິນຂຶ້ນ ຫຼືໄປຕາມໃຈໄດ້ ແລະຖືກປະໄວ້ຢ່າງອ່ອນແອ; ເຊັ່ນນັ້ນແຫຼະ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມທຸກຍາກຢ່າງໜັກ ບໍ່ອາດກະທຳຫຍັງ ຫຼືຫຼີກພົ້ນຜົນຂອງການກະທຳໃນເຮືອນຂອງຕົນເອງໄດ້.»
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
The verse uses a vivid simile to express how moral and political failures can leave a person powerless: when one’s own household’s choices lead to ruin, the resulting suffering feels like having one’s ‘wings’ cut—unable to move freely, correct the course, or escape consequences.
Dhṛtarāṣṭra speaks to Sañjaya in anguish during the war reports. He compares his present condition to a bird whose wings have been cut and then released—alive but incapable of flight—signaling his despair and sense of helplessness amid the calamity befalling his sons and kingdom.