महारथा: पठ्च धनंजयाच्युतौ शरै: शरीरार्तिकरैरताडयन् । महाराज! तदनन्तर दुर्योधन, कृतवर्मा, शकुनि, शरद्वानके पुत्र कृपाचार्य और कर्ण--ये पाँच महारथी शरीरको पीड़ा देनेवाले बाणोंद्वारा श्रीकृष्ण और अर्जुनको घायल करने लगे ।।
sañjaya uvāca |
mahārathāḥ pañca dhanañjayācyutau śaraiḥ śarīrārtikarair atāḍayan |
mahārāja! tad-anantaraṁ duryodhanaḥ kṛtavarmā śakuniḥ śarad-vānaka-putraḥ kṛpācāryaḥ karṇaś ca—ete pañca mahārathāḥ śarīraṁ pīḍā-dena bāṇair śrīkṛṣṇaṁ cārjunaṁ ca viddhvā pīḍayām āsuḥ ||
dhanūṁṣi teṣām iṣudhīn dhvajān hayān rathāṁś ca sūtāṁś ca dhanañjayaḥ śaraiḥ |
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ໂອ ພະຣາຊາ, ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ມະຫາຣະຖະທັງຫ້າໄດ້ຮຸກໂຈມ ທະນັນຊະຍະ (ອາຈຸນ) ແລະ ອະຈຸຕະ (ພຣະກຣິດສະນະ) ດ້ວຍລູກສອນທີ່ເຮັດໃຫ້ເຈັບປວດຮ່າງກາຍ. ດຸຣະໂຍທະນະ, ກຣິຕະວັຣມາ, ຊະກຸນິ, ກຣິປະ—ບຸດຂອງຊາຣະດະວັດ—ແລະ ກັນນະ: ມະຫາຣະຖະທັງຫ້ານີ້ໄດ້ເລີ່ມເຮັດໃຫ້ພຣະກຣິດສະນະ ແລະ ອາຈຸນ ບາດເຈັບດ້ວຍລູກສອນ. ແຕ່ທະນັນຊະຍະໄດ້ຕອບໂຕ້ ໂດຍຍິງລູກສອນຂອງຕົນໄປທີ່ຄັນທະນູ, ກະບອກລູກສອນ, ທຸງ, ມ້າ, ລົດຮົບ ແລະແມ່ນກະທັ້ງສາຣະຖີ (ຄົນຂັບລົດ) ຂອງພວກເຂົາ, ເພື່ອທໍາໃຫ້ເຄື່ອງມືແຫ່ງສົງຄາມພິການ ມິໃຫ້ເປັນແຕ່ການແລກບາດແຜ.
संजय उवाच
Even amid unavoidable warfare, excellence is shown not only by inflicting harm but by strategic restraint—neutralizing the enemy’s capacity to fight (bows, chariots, horses, charioteers) rather than pursuing sheer bloodshed. The verse highlights disciplined skill aligned with kṣatriya-duty and controlled force.
Five Kaurava-aligned mahārathas—Duryodhana, Kṛtavarmā, Śakuni, Kṛpa, and Karṇa—jointly shower painful arrows on Kṛṣṇa and Arjuna. Arjuna answers by shooting to disable their war-gear and support system (weapons, vehicles, and drivers), shifting the battle’s momentum through tactical targeting.