Shloka 94
कपिश्रेष्ठस्तु पार्थस्य व्यादितास्य इवान्तक: । दंष्टाभिर्भीषयन् भाभिद्दुर्निरी क्ष्यो रविर्यथा,कुन्तीकुमार अर्जुनके रथपर मुँह बाये हुए यमराजके समान एक श्रेष्ठ वानर बैठा हुआ था, जो अपनी दाढ़ोंसे सबको डराया करता था। वह अपनी प्रभासे सूर्यके समान जान पड़ता था। उसकी ओर देखना कठिन था
kapiśreṣṭhas tu pārthasya vyāditāsya ivāntakaḥ | daṃṣṭrābhir bhīṣayan bhābhid durnirīkṣyo ravir yathā ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ເທິງລົດຮົບຂອງພາຣຖະ (ອາຣະຊຸນ) ມີຈ່າວວານອນັນດັບເລີດນັ່ງຢູ່, ດັ່ງພະຍົມມະຣາດທີ່ອ້າປາກກວ້າງ, ຂູ່ຂວັນທຸກຄົນດ້ວຍເຂົ້ວຟັນທີ່ເຜີຍອອກ. ດ້ວຍລັດສະໝີຂອງມັນ ມັນດູດັ່ງດວງອາທິດ—ຍາກຈະຈ້ອງເບິ່ງ. ພາບນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ພະລັງອັນຊອບທຳ ເມື່ອຮ່ວມກັບການຄຸ້ມຄອງຂອງເທວະ ຈະກາຍເປັນອຳນາດອັນນ່າກົວໃນສົງຄາມ, ຂັດຂວາງສັດຕູດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ແລະແຮງຜັກດັນທາງທຳມະ, ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍຄວາມຮຸນແຮງລ້ວນໆ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical power of dharmic alliance: when a righteous warrior is supported by divine guardianship (Hanumān), his presence becomes morally and psychologically overwhelming—symbolized by Death-like terror and sun-like radiance—suggesting that inner righteousness and divine favor can decide outcomes beyond mere weaponry.
Sañjaya describes the battlefield sight of Arjuna’s chariot bearing the foremost monkey (Hanumān), portrayed with a gaping mouth and bared fangs, radiating like the sun and terrifying opponents—an omen of formidable protection and strength on Arjuna’s side.