Shloka 67
व्यज्ञापयत देवेशमिदं मतिमतां वर: । देवताओंकी वह बात सुनकर बुद्धिमानोंमें श्रेष्ठ इन्द्रने देवेश्वर भगवान् ब्रह्माको प्रणाम करके यह निवेदन किया ।। पूर्व भगवता प्रोक्त कृष्णयोविजयो श्रुवः
vijñāpayat deveśam idaṃ matimatāṃ varaḥ | devatānāṃ ca vācaṃ śrutvā buddhimatāṃ śreṣṭha indro deveśvaraṃ bhagavantaṃ brahmāṇaṃ praṇamya etad vijñāpayām āsa || pūrvaṃ bhagavatā proktaṃ kṛṣṇayor vijayo śrutaḥ ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: «ຜູ້ປັນຍາສູງສຸດໄດ້ທູນຄວາມປະສົງນີ້ຕໍ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ. ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງເທວະທັງຫຼາຍ ພຣະອິນ—ຜູ້ເຂົ້າໃຈຍິ່ງ—ໄດ້ກົ້ມກາບພຣະພຣະຫມາ ພຣະອົງຜູ້ເປັນເທວະອົງໃຫຍ່ ແລະທູນຂໍດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ເພາະໄດ້ຍິນມາແລ້ວວ່າ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ປະກາດໄຊຊະນະໃຫ້ “ກຣິສນະສອງພຣະອົງ”—ຄື ກຣິສນະ ແລະ ອາຣະຈຸນ—ຢືນຢັນວ່າ ຜູ້ຢືນຂ້າງທຳມະ ແລະຄຳຊີ້ນຳແຫ່ງເທວະ ຍ່ອມຊະນະທ່າມກາງຄວາມປັ່ນປ່ວນແຫ່ງສົງຄາມ.»
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in the violence of war, rightful victory is portrayed as resting on alignment with divine order and dharma; Indra’s humility before Brahmā underscores that power should submit to higher moral and cosmic authority.
Sañjaya narrates that, after hearing the deities’ words, Indra bows to Brahmā and submits a petition; the passage recalls an earlier divine declaration that victory belongs to the ‘two Kṛṣṇas’—Kṛṣṇa and Arjuna.