Shloka 61
इस प्रकार सूर्य और इन्द्रमें विवाद होने लगा। वे दोनों देवश्रेष्ठ वहाँ एक-एक पक्षमें खड़े थे। भारत! देवताओं और असुरोंमें भी वहाँ दो पक्ष हो गये थे ।। समेतौ तौ महात्मानौ दृष्टवा कर्णधनंजयौ । अकम्पन्त त्रयो लोका: सहदेवर्षिचारणा:,महामना कर्ण और अर्जुनको युद्धके लिये एकत्र हुआ देख देवताओं, ऋषियों तथा चारणोंसहित तीनों लोकके प्राणी काँपने लगे
sañjaya uvāca | itthaṃ sūrya-indrayor vivādo 'bhavat | tau ubhau devaśreṣṭhau tatra pratyekaṃ pakṣe sthitau | bhārata! devānām asurāṇāṃ ca tatra dvau pakṣau babhūvatuḥ || sametau tau mahātmānau dṛṣṭvā karṇa-dhanañjayau | akampanta trayo lokāḥ saha devarṣi-cāraṇāḥ ||
ສັນຊະຍະໄດ້ກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ຂໍ້ພິພາດລະຫວ່າງ ສູຣະ ແລະ ອິນທຣະ ກໍເລີ່ມຂຶ້ນ. ເທວະຜູ້ສູງສຸດທັງສອງນັ້ນ ຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຄົນລະຝ່າຍ. ໂອ ພາຣະຕະ! ແມ່ນແຕ່ໃນຫມູ່ເທວະ ແລະ ອະສຸຣະ ກໍແບ່ງເປັນສອງຝ່າຍ. ເມື່ອເຫັນມະຫາວິລະບຸລຸດ ກັນນະ ແລະ ທະນັນຊະຍະ (ອາຣະຊຸນ) ມາພ້ອມເພື່ອຮົບ, ສາມໂລກກໍສັ່ນສະເທືອນ ພ້ອມດ້ວຍເທວະຣິສີ ແລະ ຈາຣະນາ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how a single human confrontation—when driven by deep loyalties and rival claims—can assume a cosmic dimension. Even divine beings take sides, suggesting that war tests dharma and shakes the moral and social order across all realms.
Sañjaya reports that Sūrya and Indra fall into dispute and stand on opposing sides; devas and asuras also split into factions. As Karna and Arjuna gather for their decisive battle, the three worlds tremble along with divine seers and celestial bards, underscoring the duel’s immense significance.