Shloka 37
स पार्थबाणाभिहत: पपात रथाद् विबाहुर्विशिरा धरायाम्
sa pārthabāṇābhihataḥ papāta rathād vibāhur viśirā dharāyām
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ຖືກລູກສອນຂອງອາຣຊຸນຍິງຖືກ ລາວກໍຕົກລົງຈາກລົດຮົບ—ແຂນຖືກຕັດຂາດ ແລະສີສະຖືກຕັດຂາດ—ລົງສູ່ພື້ນດິນ. ຂໍ້ຄວາມນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນນ້ຳໜັກທາງທຳມະຂອງສົງຄາມອັນໂຫດຮ້າຍ: ຄວາມກ້າຫານແລະຄວາມທະນົງຕົນພັງທະລາຍໃນພິບຕາ ເມື່ອຊະຕາກຳແລະຝີມືການຮົບມາປະຈົບກັນ ເຕືອນໃຫ້ຜູ້ຟັງຮູ້ວ່າສະໜາມຮົບມີຄວາມສິ້ນສຸດອັນໄຮ້ເມດຕາແຄ່ໃດ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the stark impermanence of life and glory in war: even a formidable warrior can be instantly brought down. It implicitly cautions against arrogance and emphasizes the grave ethical cost of armed conflict, even when fought under kṣatriya duty.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that a warrior, struck by Arjuna’s arrows, falls from his chariot onto the ground, mutilated—arms severed and head cut off—signaling a decisive, lethal moment in the battle.