तमुत्तमौजा जनमेजयश्न क्रुद्धी युधामन्युशिखण्डिनौ च । कर्ण बिभेदु: सहिता: पृषत्कै: संनर्दमाना: सह पार्षतेन,उस समय धृष्टद्युम्नके साथ गर्जते हुए उत्तमौजा, जनमेजय, कुपित युधामन्यु और शिखण्डी--से सब संगठित होकर अपने बाणोंद्वारा कर्णको घायल करने लगे
tam uttamaujā janamejayaś ca kruddhī yudhāmanyu-śikhaṇḍinau ca | karṇaṁ bibheduḥ sahitāḥ pṛṣatkaiḥ saṁnardamānāḥ saha pārṣatena ||
ສັນຈະຍະ ກ່າວວ່າ: ແລ້ວ ພ້ອມກັບດຣິດສະຕະດຸມນະ ຜູ້ຮ້ອງກັງວານ, ອຸດຕະມະໂອຈາ, ຈະນະເມຊະຍະ, ຢຸດທາມັນຍຸຜູ້ໂກດກຽວ, ແລະ ສິຄັນດິນ—ທັງໝົດຮ່ວມກັນ—ໄດ້ຍິງລູກສອນເປັນຊຸດໆ ຈົນທະລຸກັນນະ. ໃນຄວາມອຶດອັດຂອງສົງຄາມ ການໂຈມຕີທີ່ປະສານກັນນີ້ ສະທ້ອນຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງນັກຮົບທີ່ຈະຂັດຂວາງສັດຕູອັນແຂງແກ່ງ ດ້ວຍແຮງຮ່ວມ ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍຄວາມຍິ່ງທະນົງສ່ວນຕົວ.
संजय उवाच
Even in a dharmic war, power must be met with disciplined coordination: the verse highlights how a dangerous adversary is checked through united effort, not mere individual display, implying an ethic of responsibility in the use of force.
Dhṛṣṭadyumna and allied Pāñcāla fighters—Uttamaujā, Janamejaya, Yudhāmanyu, and Śikhaṇḍin—raise battle-cries and, acting together, strike Karṇa with many arrows, wounding him amid the ongoing combat.