शक्ति चिक्षेप समरे रुक्मदण्डामयस्मयीम् । महाराज! तब क्रोधमें भरे हुए प्रतापी भीमसेनने समरांगणमें शकुनिपर सुवर्णमय दण्डवाली एक लोहेकी शक्ति चलायी
sañjaya uvāca | śaktiṃ cikṣepa samare rukmadaṇḍām ayasmayīm | mahārāja! tataḥ krodhena bhareṇa pratāpī bhīmaseno samarāṅgaṇe śakunipari suvarṇamaya-daṇḍavālīṃ loha-śaktiṃ calāyām āsa |
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ໂອ ມະຫາຣາຊ! ໃນສົງຄາມນັ້ນ ມີການຂວ້າງ “ສັກຕິ” ອາວຸດດັ່ງຫອກ ເຮັດດ້ວຍເຫຼັກ ແລະມີດ້ານທອງ. ແລ້ວ ພີມເສນຜູ້ກ້າຫານ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດ ໄດ້ຂວ້າງສັກຕິເຫຼັກອັນໜັກ ທີ່ດ້ານປະດັບດ້ວຍຄໍາ ໄປຫາ ຊະກຸນິ ໃນສະໜາມຮົບ.
संजय उवाच
The verse highlights how wrath (krodha) intensifies violence in war: even heroic strength becomes ethically fraught when driven by anger, reminding the listener that inner passions can steer action as powerfully as duty.
In the ongoing battle, a śakti (spear-missile) is hurled; then Bhima, enraged, launches an iron śakti with a golden shaft toward Shakuni on the battlefield, as Sanjaya reports to Dhritarashtra.